مجابی، جواد
مُجابی، جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)
| جواد مجابی | |
|---|---|
| زادروز |
قزوین 22 مهر 1318ش |
| درگذشت | تهران 14 شهریور 1405ش |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات و محل تحصیل | دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران |
| شغل و تخصص اصلی | ادیب |
| شغل و تخصص های دیگر | پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامهنگار، داستاننویس، شاعر، طنزنویس و منتقد نقاشی |
| فعالیت های مهم | دبیر بخش فرهنگی روزنامه اطلاعات (از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش) |
| آثار | شناخت نامه هایی درباره احمد شاملو (۱۳۷۷ش) و غلامحسین ساعدی (۱۳۷۸ش) |
| گروه مقاله | ادبیات فارسی |

(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامهنگار، داستاننویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از دانشگاه تهران دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامهنگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ اطلاعات بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آنها نقدهای نقاشیاش مهمتر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتابهایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستانهایش در آغاز ملهم از گزارش روزنامهای و طنز بود، اما بهتدریج مایهای تاریخیـتمثیلی یافت. اصلیترین دغدغۀ مجابی در داستانهایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشتههای او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان کوتاه، 9 رمان، چندین نمایشنامه و فیلمنامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرحهای هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناختنامههایی دربارۀ احمد شاملو (۱۳۷۷ش) و غلامحسین ساعدی (۱۳۷۸ش)) میشود. دیگر کار عمدهٔ او در سالهای فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمهسازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامهنگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.