آسمان خراش: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:10129600-1.jpg|بندانگشتی|نمایی از برج سی‌ان در تورنتو (کانادا)، با 53 متر ارتفاع]]
[[پرونده:10129600-3.jpg|بندانگشتی|ساختمان امپایر استیت در منهتن (نیویورک)، با ۱۰۲ طبقه و ۳۸۱ متر ارتفاع]]


آسمان خراش (skyscraper)<br/> [[File:10129600..jpg|thumb|نمایی از آسمان‌خراش‌ها]]ساختمانی چنان بلند که گویی «آسمان را خراش می‌دهد». نخستین آسمان‌خراش در ۱۸۶۸ در نیویورک بنا شد؛ با افزایش قیمت زمین، و شرایط زمین‌شناختی مساعد در این شهر، احداث چنین بناهایی امکان‌پذیر گردید. امروزه در سراسر جهان آسمان‌خراش ساخته می‌شود. بلندترین سازۀ بدون تکیه‌گاه<ref>free-standing</ref>&nbsp;جهان، برج سی‌ان<ref>CN Tower</ref>&nbsp;(نشنال تاور کانادا<ref>Canadian National Tower</ref>) در تورنتو<ref>Toronto</ref>&nbsp;است که ۵۵۳ متر ارتفاع دارد. ساختمان امپایر استیت<ref>Empire State Building</ref>&nbsp;در منهتن<ref>Manhattan</ref>، نیویورک، که در ۱۹۳۱ بنا شد (با ۱۰۲ طبقه و ۳۸۱ متر ارتفاع) و برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی<ref>World Trade Center</ref>، ۱۹۷۰ـ۱۹۷۴ (با ۱۱۰ طبقه و ارتفاع ۴۱۵ متر، که درپی واقعۀ ۱۱ سپتامبر منهدم شدند) از مرتفع‌ترین بناها بودند، اما برج سیرز<ref>Sears Tower</ref>&nbsp;در شیکاگو، ۱۹۷۳ (با ارتفاع ۴۴۳ متر) از آن‌ها پیشی گرفت. شیکاگو چندین آسمان‌خراش قدیمی‌تر نیز دارد که ساختمان بیمۀ مسکن<ref>Home Insurance Building</ref>&nbsp;(۱۸۸۳ـ۱۸۸۵)، ساختمانی دَه طبقه با اسکلت فولادی، از آن جمله است. در حال حاضر برج‌های دوقلوی پتروناس<ref>Twin Petronas Towers</ref>&nbsp;در کوالالامپور<ref>Kuala Lumpur</ref>، مالزی، که در ۱۹۹۸ به‌پایان رسید (با ارتفاع ۴۸۳ متر)، بلندترین ساختمان جهان است؛ لیکن به‌زودی برج چونگ‌چینگ<ref>Chongqing Tower</ref>&nbsp;در چونگ‌چینگ<ref>Chongqing</ref>، چین بر آن پیش خواهد گرفت. استفاده از اسکلت فولادی محکم، برای تحمل همۀ بارهای ساختمان، کلید موفقیت در بنای آسمان‌خراش به‌شمار می‌رود. در آسمان‌خراش، دیوارها از اسکلت «آویزان»اند، و بنابراین می‌توان آن‌ها را از مصالح نسبتاً کم‌استقامت، همچون آلومینیم و شیشه، ساخت.
آسمان خراش (skyscraper)<br/>  
 
ساختمانی چنان بلند که گویی «آسمان را خراش می‌دهد». نخستین آسمان‌خراش در ۱۸۶۸م در [[نیویورک]] بنا شد؛ با افزایش قیمت زمین، و شرایط زمین‌شناختی مساعد در این شهر، احداث چنین بناهایی امکان‌پذیر گردید. امروزه در سراسر جهان آسمان‌خراش ساخته می‌شود. بلندترین سازۀ بدون تکیه‌گاه<ref>free-standing</ref> جهان، برج سی‌ان<ref>CN Tower</ref> (نشنال تاور کانادا<ref>Canadian National Tower</ref>) در [[تورنتو]]<ref>Toronto</ref> است که ۵۵۳ متر ارتفاع دارد. ساختمان امپایر استیت<ref>Empire State Building</ref> در [[منهتن]]<ref>Manhattan</ref>، [[نیویورک، ایالت|نیویورک]]، که در ۱۹۳۱ بنا شد (با ۱۰۲ طبقه و ۳۸۱ متر ارتفاع) و برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی<ref>World Trade Center</ref>، ۱۹۷۰ـ۱۹۷۴ (با ۱۱۰ طبقه و ارتفاع ۴۱۵ متر، که درپی واقعۀ ۱۱ سپتامبر منهدم شدند) از مرتفع‌ترین بناها بودند، اما برج سیرز<ref>Sears Tower</ref>&nbsp;در شیکاگو، ۱۹۷۳ (با ارتفاع ۴۴۳ متر) از آن‌ها پیشی گرفت. شیکاگو چندین آسمان‌خراش قدیمی‌تر نیز دارد که ساختمان بیمۀ مسکن<ref>Home Insurance Building</ref>&nbsp;(۱۸۸۳ـ۱۸۸۵)، ساختمانی دَه طبقه با اسکلت فولادی، از آن جمله است. در حال حاضر برج‌های دوقلوی پتروناس<ref>Twin Petronas Towers</ref>&nbsp;در کوالالامپور<ref>Kuala Lumpur</ref>، مالزی، که در ۱۹۹۸ به‌پایان رسید (با ارتفاع ۴۸۳ متر)، بلندترین ساختمان جهان است؛ لیکن به‌زودی برج چونگ‌چینگ<ref>Chongqing Tower</ref>&nbsp;در چونگ‌چینگ<ref>Chongqing</ref>، چین بر آن پیش خواهد گرفت. استفاده از اسکلت فولادی محکم، برای تحمل همۀ بارهای ساختمان، کلید موفقیت در بنای آسمان‌خراش به‌شمار می‌رود. در آسمان‌خراش، دیوارها از اسکلت «آویزان»اند، و بنابراین می‌توان آن‌ها را از مصالح نسبتاً کم‌استقامت، همچون آلومینیم و شیشه، ساخت.


&nbsp;
&nbsp;

نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۱۶

نمایی از برج سی‌ان در تورنتو (کانادا)، با 53 متر ارتفاع
ساختمان امپایر استیت در منهتن (نیویورک)، با ۱۰۲ طبقه و ۳۸۱ متر ارتفاع

آسمان خراش (skyscraper)

ساختمانی چنان بلند که گویی «آسمان را خراش می‌دهد». نخستین آسمان‌خراش در ۱۸۶۸م در نیویورک بنا شد؛ با افزایش قیمت زمین، و شرایط زمین‌شناختی مساعد در این شهر، احداث چنین بناهایی امکان‌پذیر گردید. امروزه در سراسر جهان آسمان‌خراش ساخته می‌شود. بلندترین سازۀ بدون تکیه‌گاه[۱] جهان، برج سی‌ان[۲] (نشنال تاور کانادا[۳]) در تورنتو[۴] است که ۵۵۳ متر ارتفاع دارد. ساختمان امپایر استیت[۵] در منهتن[۶]، نیویورک، که در ۱۹۳۱ بنا شد (با ۱۰۲ طبقه و ۳۸۱ متر ارتفاع) و برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی[۷]، ۱۹۷۰ـ۱۹۷۴ (با ۱۱۰ طبقه و ارتفاع ۴۱۵ متر، که درپی واقعۀ ۱۱ سپتامبر منهدم شدند) از مرتفع‌ترین بناها بودند، اما برج سیرز[۸] در شیکاگو، ۱۹۷۳ (با ارتفاع ۴۴۳ متر) از آن‌ها پیشی گرفت. شیکاگو چندین آسمان‌خراش قدیمی‌تر نیز دارد که ساختمان بیمۀ مسکن[۹] (۱۸۸۳ـ۱۸۸۵)، ساختمانی دَه طبقه با اسکلت فولادی، از آن جمله است. در حال حاضر برج‌های دوقلوی پتروناس[۱۰] در کوالالامپور[۱۱]، مالزی، که در ۱۹۹۸ به‌پایان رسید (با ارتفاع ۴۸۳ متر)، بلندترین ساختمان جهان است؛ لیکن به‌زودی برج چونگ‌چینگ[۱۲] در چونگ‌چینگ[۱۳]، چین بر آن پیش خواهد گرفت. استفاده از اسکلت فولادی محکم، برای تحمل همۀ بارهای ساختمان، کلید موفقیت در بنای آسمان‌خراش به‌شمار می‌رود. در آسمان‌خراش، دیوارها از اسکلت «آویزان»اند، و بنابراین می‌توان آن‌ها را از مصالح نسبتاً کم‌استقامت، همچون آلومینیم و شیشه، ساخت.

 


  1. free-standing
  2. CN Tower
  3. Canadian National Tower
  4. Toronto
  5. Empire State Building
  6. Manhattan
  7. World Trade Center
  8. Sears Tower
  9. Home Insurance Building
  10. Twin Petronas Towers
  11. Kuala Lumpur
  12. Chongqing Tower
  13. Chongqing