اعتقاد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
اِعتِقاد<br/> در لغت به‌معنی باورداشتن. و در اصطلاح کلام در معانی مختلف به‌کار می‌رود؛ در معنای مشهور، شامل دو تفسیر است: الف. حکم جازم قابل تشکیک، که دربرابر علم و یقین قرار دارد، زیرا یقین و علم غیرقابل تشکیک‌اند. علم، حکم جازم است و یقین، اعتقاد جازمِ ثابتِ مطابق واقع؛ ب. مطلق تصدیق، اعم از تصدیق جازم مطابق با واقع. مطلق تصدیق، علم بدیهی و اکتسابی، ظنّ و وهم، اعتقاد تقلیدی و جهل مرکب را دربرمی‌گیرد. تهانوی اعتقاد در معنی «تصدیق یقینی» را گونۀ سوم اعتقاد دانسته است. حاصل آن‌که اعتقاد به معنای گرایش قلبی (شهودی ـ عاطفی) یا عقلی به امری است که ممکن است واقعیت یا حقیقت داشته یا نداشته باشد. عرفاً اعتقاد را با ایمان مترادف می‌گیرند. نیز← [[ایمان]]<br/> <!--11389800-->
اِعتِقاد<br /> در لغت به‌معنی باورداشتن. و در اصطلاح [[کلام]] در معانی مختلف به کار می‌رود؛ در معنای مشهور، شامل دو تفسیر است: الف. حکم جازم قابل تشکیک، که در برابر علم و یقین قرار دارد، زیرا یقین و علم غیرقابل تشکیک‌اند. علم، حکم جازم است و یقین، اعتقاد جازمِ ثابتِ مطابق واقع؛ ب. مطلق تصدیق، اعم از تصدیق جازم مطابق با واقع. مطلق تصدیق، علم بدیهی و اکتسابی، ظنّ و وهم، اعتقاد تقلیدی و جهل مرکب را دربرمی‌گیرد. تهانوی اعتقاد در معنی «تصدیق یقینی» را گونۀ سوم اعتقاد دانسته است. حاصل آن‌که اعتقاد به معنای گرایش قلبی (شهودی ـ عاطفی) یا عقلی به امری است که ممکن است واقعیت یا حقیقت داشته یا نداشته باشد. عرفاً اعتقاد را با ایمان مترادف می‌گیرند. نیز← [[ایمان]]<br /> <!--11389800-->


[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:کلام – مفاهیم و اصطلاحات]]
[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]]  
[[Category:کلام – مفاهیم و اصطلاحات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۰

اِعتِقاد
در لغت به‌معنی باورداشتن. و در اصطلاح کلام در معانی مختلف به کار می‌رود؛ در معنای مشهور، شامل دو تفسیر است: الف. حکم جازم قابل تشکیک، که در برابر علم و یقین قرار دارد، زیرا یقین و علم غیرقابل تشکیک‌اند. علم، حکم جازم است و یقین، اعتقاد جازمِ ثابتِ مطابق واقع؛ ب. مطلق تصدیق، اعم از تصدیق جازم مطابق با واقع. مطلق تصدیق، علم بدیهی و اکتسابی، ظنّ و وهم، اعتقاد تقلیدی و جهل مرکب را دربرمی‌گیرد. تهانوی اعتقاد در معنی «تصدیق یقینی» را گونۀ سوم اعتقاد دانسته است. حاصل آن‌که اعتقاد به معنای گرایش قلبی (شهودی ـ عاطفی) یا عقلی به امری است که ممکن است واقعیت یا حقیقت داشته یا نداشته باشد. عرفاً اعتقاد را با ایمان مترادف می‌گیرند. نیز← ایمان