راجرز، ریچارد (۱۹۳۳): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}ریچارد راجرز (فلورانس 23 ژوئیه ۱۹۳۳م- لندن 23 دسامبر 2021م) (Richard Rogers)<br />  
}}
 
[[پرونده:22008900- 2.webp|جایگزین=مرکز ژرژ پمپیدو|بندانگشتی|مرکز ژرژ پمپیدو (پاریس)]]
ریچارد راجرز (فلورانس 23 ژوئیه ۱۹۳۳م- لندن 23 دسامبر 2021م) (Richard Rogers)<br />
[[پرونده:22008900- 4.jpg|جایگزین=راجرز ریچارد|بندانگشتی|راجرز ریچارد]]
&nbsp;
&nbsp;


معمار انگلیسی. بناهایش در شیوۀ های‌تِک<ref>high-tech
معمار ایتالیایی‌تبار انگلیسی. بناهایش در شیوۀ های‌تِک<ref>high-tech
</ref>اند؛ ازجمله مرکز پومپیدو<ref>Pompidou Centre </ref> در پاریس (۱۹۷۷) همراه با رنتزو پیانو<ref>Renzo Piano </ref>؛ ساختمان لویدز<ref>Lloyd’s Building</ref> در لندن (۱۹۸۶)؛ و ساختمان رویترز<ref> Reuters</ref> در بلک‌وال یارد<ref> Blackwall Yard </ref>، لندن (۱۹۹۲)، که جایزۀ آر آی بی اِی<ref>RIBA</ref> را برایش به‌ ارمغان آورد. در ۱۹۹۱ عنوان سِر گرفت. گرایش به‌وضوح و شفافیت معمارانه، ترکیب فضاهای عمومی و خصوصی، ارائه ترجمانی بی‌نظیر از شیفتگی جنبش مدرن به ساختمان به‌مانند ماشین و پایبندی به پلان‌های قابل‌ انعطاف که به خواسته‌ها و نیازهای همیشه در حال تغییر کاربران پاسخ می‌دهند، از مهم‌ترین مشخصه‌های آثار راجرز محسوب می‌شوند.
</ref>اند؛ ازجمله مرکز پومپیدو<ref>Pompidou Centre </ref> در پاریس (۱۹۷۷) همراه با رنتزو پیانو<ref>Renzo Piano </ref>؛ ساختمان لویدز<ref>Lloyd’s Building</ref> در لندن (۱۹۸۶)؛ و ساختمان رویترز<ref> Reuters</ref> در بلک‌وال یارد<ref> Blackwall Yard </ref>، لندن (۱۹۹۲)، که جایزۀ آر آی بی اِی<ref>RIBA</ref> را برایش به‌ ارمغان آورد. در ۱۹۹۱ عنوان سِر گرفت. گرایش به‌وضوح و شفافیت معمارانه، ترکیب فضاهای عمومی و خصوصی، ارائه ترجمانی بی‌نظیر از شیفتگی جنبش مدرن به ساختمان به‌مانند ماشین و پایبندی به پلان‌های قابل‌ انعطاف که به خواسته‌ها و نیازهای همیشه در حال تغییر کاربران پاسخ می‌دهند، از مهم‌ترین مشخصه‌های آثار راجرز محسوب می‌شوند.


خط ۳۷: خط ۳۹:


راجرز در طول سال‌های زندگی حرفه‌ای خود، موفق به دریافت تعداد زیادی از جوایز معتبر معماری و غیر معماری شده است که ازجمله مهم‌ترین آن‌ها به کسب عنوان سِر در سال 1991، مقام اشرافی در سال ۱۹۹۶ و ملقب شدن او به لرد راجرز، همچنین مدال طلای انستیتو سلطنتی معماران بریتانیا<ref>RIBA</ref> در سال ۱۹۸۵ و شیر طلایی بی‌ینال ۲۰۰۶ ونیز می‌توان اشاره نمود.
راجرز در طول سال‌های زندگی حرفه‌ای خود، موفق به دریافت تعداد زیادی از جوایز معتبر معماری و غیر معماری شده است که ازجمله مهم‌ترین آن‌ها به کسب عنوان سِر در سال 1991، مقام اشرافی در سال ۱۹۹۶ و ملقب شدن او به لرد راجرز، همچنین مدال طلای انستیتو سلطنتی معماران بریتانیا<ref>RIBA</ref> در سال ۱۹۸۵ و شیر طلایی بی‌ینال ۲۰۰۶ ونیز می‌توان اشاره نمود.
<br />
* [https://arch-projects.com/richard-rogers/ زندگی نامه و معرفی آثار معمار ریچارد راجرز]


----
----

نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۹

ریچارد راجرز
Richard Rogers
زادروز ۱۹۳۳م
ملیت انگلیسی
شغل و تخصص اصلی معمار
سبک هایتک
لقب سر
آثار مرکز پومپیدو در پاریس (۱۹۷۷) همراه با رنتزو پیانو؛ ساختمان لویدز در لندن (۱۹۸۶)
گروه مقاله معماری
جوایز و افتخارات جایزه آر آی بی ای
مرکز ژرژ پمپیدو
مرکز ژرژ پمپیدو (پاریس)

ریچارد راجرز (فلورانس 23 ژوئیه ۱۹۳۳م- لندن 23 دسامبر 2021م) (Richard Rogers)

راجرز ریچارد
راجرز ریچارد

 

معمار ایتالیایی‌تبار انگلیسی. بناهایش در شیوۀ های‌تِک[۱]اند؛ ازجمله مرکز پومپیدو[۲] در پاریس (۱۹۷۷) همراه با رنتزو پیانو[۳]؛ ساختمان لویدز[۴] در لندن (۱۹۸۶)؛ و ساختمان رویترز[۵] در بلک‌وال یارد[۶]، لندن (۱۹۹۲)، که جایزۀ آر آی بی اِی[۷] را برایش به‌ ارمغان آورد. در ۱۹۹۱ عنوان سِر گرفت. گرایش به‌وضوح و شفافیت معمارانه، ترکیب فضاهای عمومی و خصوصی، ارائه ترجمانی بی‌نظیر از شیفتگی جنبش مدرن به ساختمان به‌مانند ماشین و پایبندی به پلان‌های قابل‌ انعطاف که به خواسته‌ها و نیازهای همیشه در حال تغییر کاربران پاسخ می‌دهند، از مهم‌ترین مشخصه‌های آثار راجرز محسوب می‌شوند.

در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و مادرش علاقه زیادی به طراحی مدرن داشت. در سال ۱۹۳۸، با پدیدار شدن نشانه‌های آغاز جنگ جهانی دوم، خانوادۀ راجرز به انگلستان رفتند. بدین ترتیب ریچارد توانست در مدرسه ای‌ای[۸] لندن به تحصیل در رشتۀ معماری بپردازد و مدرک فوق‌ لیسانس خود را از دانشگاه ییل[۹] دریافت کند. در سال ۱۹۷۱ به همراه با رنتسو پیانو، در مسابقهٔ طرح ساختمان مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس در میان ۶۸۱ شرکت‌کننده برنده اعلام شدند. نمای این ساختمان را مجموعه‌ای از دودکش‌ها، آبگردان‌ها، لوله‌های تأسیساتی و ستون‌ها، تیرها، بادبندها، راه‌پله‌ها و مسیرهای رفت‌وآمد تشکیل می‌داد. ساخت این مرکز هنری و فرهنگی بزرگ در ۱۹۷۱ آغاز و در ۱۹۷۷ به پایان رسید. 

راجرز در طول سال‌های زندگی حرفه‌ای خود، موفق به دریافت تعداد زیادی از جوایز معتبر معماری و غیر معماری شده است که ازجمله مهم‌ترین آن‌ها به کسب عنوان سِر در سال 1991، مقام اشرافی در سال ۱۹۹۶ و ملقب شدن او به لرد راجرز، همچنین مدال طلای انستیتو سلطنتی معماران بریتانیا[۱۰] در سال ۱۹۸۵ و شیر طلایی بی‌ینال ۲۰۰۶ ونیز می‌توان اشاره نمود.



  1. high-tech
  2. Pompidou Centre
  3. Renzo Piano
  4. Lloyd’s Building
  5. Reuters
  6. Blackwall Yard
  7. RIBA
  8. AA
  9. Yale
  10. RIBA