رضوانی، محمد (فسا ۱۲۴۰ـ تهران ۱۳۲۴ش)
رضوانی، محمّد (فسا ۱۲۴۰ـ تهران ۱۳۲۴ش)
![](/images/e/e4/22102500.jpg)
محمد رضوانی | |
---|---|
زادروز |
فسا ۱۲۴۰ش |
درگذشت | تهران ۱۳۲۴ش |
ملیت | ایرانی |
شغل و تخصص اصلی | شاعر |
شغل و تخصص های دیگر | ادیب |
آثار | دیوان اشعار محمد رضوانی (تهران، ۱۳۶۳ق)؛ گل های فصیح الزمان رضوانی (۱۳۶۷ق) |
گروه مقاله | ادبیات فارسی |
(ملقّب به فصیحالزمان و سلطانالواعظین) شاعر، واعظ و ادیب ایرانی. در ۱۶سالگی، برای ادامۀ تحصیل، به اصفهان و قم رفت و به تکمیل علوم عقلی و نقلی پرداخت. در ۳۰سالگی، راهی تهران شد و در سلک وعاظ درآمد. پس از قتل ناصرالدینشاه، به تبریز رفت و با مظفرالدینشاه رابطه یافت و با او به تهران آمد. ذوق ادبیاش در شعر بهشیوۀ عراقی، بهویژه زبان سعدی، بود. از آثار اوست: دیوان اشعار محمد رضوانی (تهران، ۱۳۶۳ق)؛ گلهای فصیحالزمان رضوانی (۱۳۶۷ق).