سام میرزا

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سام میرزا (مراغه ۹۲۳ـ قراجه داغ ۹۷۵ق)

شاهزادۀ صفوی، تذکره‌نویس و شاعر ایرانی، پسر شاه اسماعیل اول. نخست، حکمران گیلان و سپس خراسان شد و در هرات اقامت کرد. پس از درگذشت شاه ‌اسماعیل، دوازده سال در رکاب برادرش شاه ‌طهماسب اول بود. شاه طهماسب، حکومت او را به خراسان و هرات تنفیذ کرد؛ اما در ۹۴۱ق شاه صفوی وی را به‌سبب تجاوز ازبکان به خراسان کنار گذاشت. در ۹۶۵ق، به فرمان شاه تولیت بقعۀ شیخ صفی‌الدین اردبیلی به او داده شد. در اردبیل با شماری از ادیبان و شاعران و عالمان نشست‌و‌خاست داشت. سرانجام در ۹۶۹ق، گویا به جرم شورش بر شاه، در قلعۀ قهقهه زندانی شد و در همان‌جا درگذشت. اشعار به‌‌جا مانده از او اندک است. آوازۀ وی بیشتر به‌سبب تألیف تذکرۀ تحفۀ سامی است.