سید مصطفی عدل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:
|لقب=منصورالسلطنه
|لقب=منصورالسلطنه
|زادروز=تبریز 1261ش  
|زادروز=تبریز 1261ش  
|تاریخ مرگ=- تهران 1329ش
|تاریخ مرگ= تهران 1329ش
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|ملیت=ایرانی
خط ۲۴: خط ۲۴:
|فعالیت های مهم =از نخستین اساتید مدرسۀ عالی حقوق در ایران بود که در ایجاد دادگستری نوین در دوران رضا شاه نقشی مهم ایفا کرد.  
|فعالیت های مهم =از نخستین اساتید مدرسۀ عالی حقوق در ایران بود که در ایجاد دادگستری نوین در دوران رضا شاه نقشی مهم ایفا کرد.  
|رشته =
|رشته =
|پست تخصصی = دو بار وزیر فرهنگ و دو بار وزیر دادگستری (عدلیه) در دورۀ پهلوی اول- استخدام  در وزارت امور خارجه- نایب دومی سفارت ایران در مصر - معاون دارالترجمۀ وزارت امور خارجه- وزیر مختار ایران در ژنو و نمایندگی دائمی در جامعه ملل - وزیر مختار ایران در رم- ریاست دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران- وزیر فرهنگ
|پست تخصصی = دو بار وزیر فرهنگ و دو بار وزیر دادگستری (عدلیه) در دورۀ پهلوی اول- نایب دومی سفارت ایران در مصر - معاون دارالترجمۀ وزارت امور خارجه- وزیر مختار ایران در ژنو و نمایندگی دائمی در جامعه ملل - وزیر مختار ایران در رم- ریاست دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران- وزیر فرهنگ
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۸

سید مصطفی عدل
زادروز تبریز 1261ش
درگذشت تهران 1329ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل اخذ لیسانس در رشتۀ حقوق از دانشکدۀ حقوق پاریس
شغل و تخصص اصلی دولتمرد
شغل و تخصص های دیگر حقوقدان
لقب منصورالسلطنه
دوره پهلوی
آثار حقوق مدنی
گروه مقاله تاریخ ایران
پست تخصصی دو بار وزیر فرهنگ و دو بار وزیر دادگستری (عدلیه) در دورۀ پهلوی اول- نایب دومی سفارت ایران در مصر - معاون دارالترجمۀ وزارت امور خارجه- وزیر مختار ایران در ژنو و نمایندگی دائمی در جامعه ملل - وزیر مختار ایران در رم- ریاست دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران- وزیر فرهنگ
خویشاوندان سرشناس حاج میرزا ابراهیم خلیل ملقب به رکن‌العداله (پدر)
جوایز و افتخارات از نخستین اساتید مدرسۀ عالی حقوق در ایران بود که در ایجاد دادگستری نوین در دوران رضا شاه نقشی مهم ایفا کرد.
سید مصطفی عدل

سید مصطفی عدل (تبریز 1261 - تهران 1329ش)

(ملقب به منصورالسلطنه) حقوقدان و سیاستمدار ایرانی، فرزند حاج میرزا ابراهیم خلیل ملقب به رکن‌العداله. پدرش از بزرگان و افراد سرشناس تبریز و شغلش قضاوت بود و مدتی ریاست دیوان خانۀ خراسان را نیز بر عهده داشت. سید مصطفی از نخستین اساتید مدرسۀ عالی حقوق در ایران بود که در ایجاد دادگستری نوین در دوران رضا شاه نقشی مهم ایفا کرد. در دورۀ پهلوی اول، دو بار وزیر فرهنگ و دو بار وزیر دادگستری (عدلیه) شد.

سید مصطفی تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش به انجام رساند. او برای گذراندن دورۀ متوسطه، در 16 سالگی عازم مصر شد. زبان‌های عربی، ایتالیایی، روسی و فرانسوی را فرا گرفت. سپس، در رشتۀ حقوق در دانشکدۀ حقوق پاریس ثبت‌نام کرد و موفق به اخذ لیسانس شد. او در 1282ش به ایران بازگشت و به استخدام وزارت امور خارجه درآمد. اولین مأموریتش، نایب دومی سفارت ایران در مصر بود. سپس با سمت نایب دوم مأمور تفلیس، و بعد از مدتی نیز به تهران احضار شد و معاونت دارالترجمۀ وزارت امور خارجه را بر عهده گرفت و تا 1286ش در این سمت بود. او در 1286ش به وزارت عدلیه انتقال یافت. در 1314ش مجدد به وزارت خارجه برگشت و به سمت وزیر مختار ایران در ژنو و نمایندگی دائمی در جامعه ملل منصوب شد. در 1316ش کفیل وزارت خارجه و در 1317ش وزیر مختار ایران در رم شد و تا 1320ش در آن کشور بود. سید مصطفی عدل پس از بازگشت به ایران، در 1320ش به ریاست دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران انتخاب شد. او بعدها در کابینۀ محمد علی فروغی، به سمت وزیر فرهنگ منصوب شد. به طور کلی، او حدود 20 سال در پست‌های حساس و مهم قضایی اشتغال داشت. کتاب حقوق مدنی او جزو اولین کتب حقوقی و مدنی است.

سید مصطفی عدل در 21 تیر 1329ش به علت بیماری سرطان درگذشت و در آرامگاه خانوادگی‌شان در شاه عبدالعظیم در شهر ری به خاک سپرده شد.