شمس بایسنقری

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شمس بایْسُنْقری ( ـ۸۵۰ق)
(نام کامل: شمس‌الدین محمد بن حسام هروی) خوشنویس مشهور هرات. از آن‌جا که بایسنقر میرزا، شاهزادۀ تیموری، شاگرد وی بوده، به شمس بایسنقری شناخته می‌شود. او خود شاگرد معروف بغدادی، از خوشنویسان به‌نام زمان خود بوده، هرچند که از استاد خود، ماهرتر و برتر است. جعفر بایسنقری، دیگر خوشنویس این دوره و رئیس کتابخانۀ بایسنقر، هم‌دوره و همکار وی بوده است. شمس، در انواع خط استاد مسلّم بود، به‌ویژه در خط ثلث که قسمتی از کتیبۀ مسجد گوهرشاد از یادگارهای اوست. از بین آثار برجای مانده از شمس بایسنقری، دو نسخۀ نفیس شناخته‌شده‌تر است: نسخۀ همای و همایون خواجوی کرمانی به تاریخ ۸۳۱ق که در کتابخانه ملی وین نگهداری می‌شود و نسخۀ مصوّر و بسیار نفیس کلیله و دمنه به تاریخ ۸۳۳ق در موزۀ توپکاپی سرای استانبول.