شکسته خوانی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شکسته‌خوانی ‌ (scat singing)

(یا: اِسکت سینگینگ) شکلی از آوازخوانیِ جاز[۱] با هجاهای‌ بی‌معنا که‌ در آن‌ از صدای‌ انسان‌ به‌مثابۀ ساز استفاده‌ می‌شود. این‌ سبک‌ خوانندگی‌ را به‌ ترومپت‌نوازِ مشهور لوئیس‌ آرمسترانگ[۲] در دهۀ‌ ۱۹۲۰ نسبت می‌دهند. بسیاری‌ از خوانندگان‌ پس‌ از او گاه‌به‌گاه‌ برای‌ ادامۀ‌ آواز در لحظاتِ فراموشیِ کلمات‌ از این‌ شیوه‌ استفاده‌ می‌کنند و پیوستگیِ آوازِ خود را به‌ این‌ ترتیب‌ حفظ‌ می‌کنند. گروه‌ آواز انگلیسی ‌ـ امریکاییِ لامبرت[۳]، هندریکس‌ و راس‌[۴] (۱۹۵۷ـ۱۹۶۴) متخصصِ شکسته‌خوانی‌ بودند. آوازهای‌ گروهِ پاپ[۵] اسکاتلندی‌ به‌ نامِ کوکتو تویینز[۶] (تشکیل‌ ۱۹۸۲) تقریباً یکسره از سیلاب‌های‌ بی‌معنایی‌ تشکیل‌ شده‌ است که‌ این‌ گروه‌ برای‌ صداهای‌ خود برگزیده‌اند.

 


  1. jazz
  2. Louis Armstrong
  3. Lambert
  4. Hendricks and Ross
  5. pop
  6. Cocteau Twins