غلامحسین مین باشیان

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۵ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۷ توسط Reza rouzbahani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

غلامحسین مین‌باشیان (تهران 5 آبان 1286ش- تهران 1357ش)

غلامحسین مین‌باشیان
زادروز تهران 5 آبان 1286ش
درگذشت تهران 1357ش
ملیت  ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل مدرسه‌ی موزیک دارالفنون- کنسرواتوار ژنو- کنسرواتوار برلین- آکادمی برلین
شغل و تخصص اصلی آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر
شغل و تخصص های دیگر آهنگ‌ساز
فعالیت‌های مهم تشکیل و رهبری ارکستر سمفونیک بلدیه (شهرداری/ ارکستر سمفونیک تهران)؛ ریاست اداره‌ی موسیقی کشور و ریاست کمیسیون موسیقی پرورش افکار از سال 1317؛ ریاست کمیسیون موسیقی رادیو؛ ریاست هنرستان موسیقی
آثار  
گروه مقاله موسیقی
خویشاوندان سرشناس خانواده‌ی مین‌باشیان
جوایز و افتخارات مقام اول نوازندگی ویولن و مدال کنسرواتوار موسیقی اشترن گوستاوهلندر
غلامحسین مین‌باشیان
غلامحسین مین‌باشیان


آهنگ‌ساز و رهبر ایرانی ارکستر. مقدمات موسیقی را نزد پدرش، غلامرضا مین‌باشیان (سالار معزز)، گذراند و همزمان نیز در مدرسه‌ی موزیک دارالفنون تحصیل کرد. پس از این دوره، در سال ١٢٨٩ به کنسرواتوار ژنو راه یافت و سه سال در آنجا به فراگیری ویولن، پیانو، هارمونی و هم‌نوازی پرداخت و هر سال جایزه‌ی اول ویولن و هارمونی را به خود اختصاص داد. بعد از این دوره به برلین رفت و سه سال نیز در کنسرواتوار آنجا ویولن، پیانو، هم‌نوازی و رهبری ارکستر را نزد استادان آلمانی آموخت. در سال ١٣٠٩ دیپلم این مرکز را دریافت کرد و با شرکت در کنسرت‌های هنرجویان کنسرواتوار، مقام اول را در ویولن و بزرگ‌ترین مدال کنسرواتوار موسیقی اشترن گوستاوهلندر را به دست آورد. او پس از دریافت دیپلم در آکادمی برلین تحصیل کرده و در سال ١٣١١ به ایران برگشته است.

پس از گذراندن دوره‌های نظامی به معاونت اداره‌ی کل موزیک قشون و سرپرستی موزیک نظام و در سال ١٣١٣ به ریاست هنرستان موسیقی منصوب شد. از فعالیت‌های مهم مین‌باشیان به این موارد می‌توان اشاره کرد: تشکیل و رهبری ارکستر سمفونیک بلدیه (شهرداری/ ارکستر سمفونیک تهران)؛ ریاست اداره‌ی موسیقی کشور و ریاست کمیسیون موسیقی پرورش افکار از سال 1317؛ ریاست کمیسیون موسیقی رادیو؛ و تشکیل ارکسترهای بزرگ و گروه‌های مختلف موسیقی. با ورود ارتش‌های متفقین به ایران و تبعید رضاشاه، به دستور وزیر فرهنگ، مین‌باشیان از تمام مسئولیت‌هایش برکنار شد (1320ش).

غلامحسین مین‌باشیان طی دوره‌ی ریاستش بر هنرستان موسیقی و اداره‌ی موسیقی، به خاطر رویکرد خاصش به موسیقی کلاسیک، در ابتدا برنامه‌های آموزش موسیقی ایرانی را تغیر داد و برنامه‌های جدیدی بر پایه‌ی کنسرواتوارهای ژنو و برلین نوشت و به تصویب شورای عالی فرهنگ رساند؛ در این دوره تدریس و نواختن موسیقی ایرانی در مدرسه‌ی موسیقی ممنوع شد. سپس اساتید برجسته‌ای را از کشورهای اروپایی برای تدریس و آموزش به ایران آورد که آنها در آموزش یک نسل از موسیقی‌دانان و آهنگ‌سازان بزرگ ایران نقش مهمی داشته‌اند.

نصرالله مین‌باشیان (نصرالسلطان)، موسیقی‌دان برجسته‌ی دوره‌ی قاجار و پهلوی اول، برادرش و دیگر اعضای معروف خانواده‌ی مین‌باشیان برادرزاده‌هایش بوده‌اند. او در گورستان ابن‌بابویه شهر ری مدفون است.


مقاله‌ی مین باشیان، خانواده نیز دیده شود.



منابع:

  • مردان موسیقی سنتی و نوین ایران [دوره‌ی 5جلدی]: حبیب‌الله نصیری‌فر، تهران: نگاه، چاپ هفتم: 1383.
  • .farhang.ir
  • musicema.com
  • www.bbc.com