فروداشت

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

فروداشت

اصطلاحی در تصنیف‌سازی در موسیقی قدیم ایران. بنابر آنچه در جامع‌الالحان اثر عبدالقادر مراغی آمده تصنیف بر نُه قسم است و اولین آن‌ها «نوبت مرتب» نام داشته که از چهار قسمت تشکیل می‌شده است: قول، غَزَل، ترانه، و فروداشت. آن‌چنان که از اسم آن برمی‌آید به‌معنای آخرین قسمت و برای اختتام بوده و به‌لحاظ شکل فروداشت شبیه قول و بر شعر عربی استوار بوده است. فروداشت ختم‌کردن و به‌انتها‌رساندن اجرای موسیقی نیز معنی می‌دهد.