بهگود ـ گیتا

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Reza rouzbahani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

بَهْگْوَد ـ گیتا (Bhagavad-Gita)
(یا: بهاگَوَد گیتا، در هندی به‌معنی سرود خداوندگار) منظومه‌ای دینی و فلسفی به زبان سانسکریت از حدود ۳۰۰پ‌م، فصلی از کتاب ششم مهابهاراتا[۱] یکی از دو حماسۀ بزرگ هندو؛ گفت‌و‌گویی میان کریشنا، خدای متجسد، و آرجونا، پهلوان افسانه‌ای. آرچ بهگود ـ گیتا بالاترین متن مقدس و کتاب سنت (اسمریتی[۲]) آیین هندوست. قصه در دشت گنگ علیا رخ می‌دهد و شرح کامروایی‌ها و رقابت‌های دو خانوادۀ کائوراوا[۳] و پانداوا[۴] از نسل شاه بهاراتا[۵] است. در این اثر ارزش‌های اخلاقی جامعۀ هند باستان، به‌ویژه مسئولیت‌پذیری، وفاداری، و خداپرستی، نمایانده شده است. از ترجمه‌های فارسی آن می‌توان به ترجمۀ فیضی (نخستین ترجمه) و ترجمۀ جدید محمدعلی موحد اشاره کرد. نیز← مهابهاراتا

 


  1. Mahabharata
  2. Smriti
  3. Kaurava
  4. Pandava
  5. King Bharata