خواجه نوری، ابراهیم (تهران ۱۲۷۵ـ همان جا ۱۳۷۰ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۴:۵۰ توسط Reza rouzbahani (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

ابراهیم خواجه‌نوری (تهران ۱۲۷۵ـ همان‌جا ۱۳۷۰ش)

ابراهیم خواجه‌نوری
زادروز تهران ۱۲۷۵ش
درگذشت همانجا ۱۳۷۰ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل تحصیل حقوق در بروکسل
شغل و تخصص اصلی حقوقدان، روانشناس
شغل و تخصص های دیگر زندگینامه‌نویس، روزنامه‌نگار و مترجم
آثار روانکاوی، باوردرمانی، بازیگران عصر طلایی
گروه مقاله رسانه‌ها و ارتباطات
ابراهیم خواجه‌نوری

سیاستمدار، حقوق‌دان، روان‌شناس، زندگی‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار و مترجم ایرانی، و همچنین بنیان‌گذار مکتب پنا (پرورش نیروی انسانی). پس از تحصیل حقوق در بروکسل و بازگشت به ایران وکالت عدلیه را پیشه کرد. کار مطبوعاتی را از ۱۳۱۴ آغاز کرد؛ مدتی صاحب‌امتیاز و مدیر روزنامۀ عدالت و مجلۀ حکومت متحدۀ جهانی بود. از مؤسّسان حزب عدالت بود. در چند کابینه معاون نخست‌وزیر بود و در ۱۳۲۸ش سناتور شد.

شرح حال‌هایی که خواجه‌نوری با عنوان بازیگران عصر طلایی (۱۳۵۷ش) دربارۀ بعضی از رجال سیاسی عصر پهلوی نوشت شیوه تازه‌ای در زندگی‌نامه‌نویسی بود. با زبان‌های فرانسه و انگلیسی آشنا بود.

از ترجمه‌های اوست: سیمای شجاعان (جان اف کندی)؛ چرا انگلستان خفته بود (جان اف کندی).

از تألیفات او: روان‌کاوی؛ باوردرمانی؛ بازیگران عصر طلایی؛ شگفتی‌های جهان درون. از نمایش‌نامه‌هایش: عظمت ایران؛ یک ایرانی در مقابل یک زن (به زبان فرانسوی).