نیوبریتن

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

نیوبِریتِن (New Britain)

يکي از قلل آتشفشاني رابائول، نيوبريتن

بزرگ‌ترین جزیره در مجمع‌الجزایر بیسمارک[۱]، بخشی از پاپوآ گینۀ نو[۲]، با ۲۸۵هزار نفر جمعیت (۱۹۹۵) و ۳۷,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت. مرکز آن رابائول[۳] است. میانگین پهنای آن ۸۰ کیلومتر و طول آن ۴۸۲ کیلومتر، و قلۀ سینویت[۴]، با ۲۰,۴۸۳ متر ارتفاع، مرتفع‌ترین کوه آن است. کوپرا مهم‌ترین محصول کشاورزی جزیره است و سایر محصولات آن عبارت‌اند از قهوه، کاکائو، روغن نخل، الوار، و سنگ آهن. در این جزیره طلا، مس، و زغال‌سنگ نیز استخراج می‌شود و ساکنان آن ملانزیایی‌اند. دو آتشفشان در سپتامبر ۱۹۹۴ فوران کردند و رابائول را با خاکستر و گِل پوشاندند. پیش از آن نیز در ۱۹۳۷ انفجار آتشفشانی رخ داده بود. به‌استثنای شبه‌جزیرۀ گازل[۵] در شمال و جنوب، که دارای زمین‌های کشاورزی است، بقیۀ قسمت‌های این جزیره توسعه نیافته‌اند. رشته‌کوهی[۶] در سراسر طول جزیره امتداد دارد و قله‌های آتشفشانی در آن دیده می‌شود. ویلیام دَمپیر[۷]، کاشف انگلیسی، در ۱۶۹۹ از این جزیره دیدن کرد. جزیرۀ مزبور در ۱۸۸۴ـ۱۹۱۴، که نوی پومِرن[۸] نام داشت، مستعمرۀ آلمان بود. از ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۵، به‌استثنای سال‌های ۱۹۴۲ـ۱۹۴۵، که ژاپن آن را در اشغال داشت، استرالیا این جزیره را اداره می‌کرد.

 


  1. Bismarck Archipelago
  2. Papua New Guinea
  3. Rabaul
  4. Mount Sinewit
  5. Gazelle Peninsula
  6. mountain chain
  7. William Dampier
  8. Neu-Pommern