حسن بن احمد عطار همدانی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حسن بن احمد عطار همدانی (۴۸۸ـ۵۶۹ق)
محدث و مفسر و ادیب شیعی. او را صدرالحفّاظ، شیخ همدان، امام‌العراقین و علامه خوانده‌اند. تمامی میراث خود را در تحصیل علم هزینه کرد. بارها به بغداد و اصفهان رفت و در زادگاهش همدان تدریس کرد. جمعی بسیار مانند ابن‌شهر‌آشوب، شیخ منتجب‌الدین ابن بابویه، موفق بن احمد اخطب خوارزم، ابوسعد سمعانی و ابن عساکر از او درس آموختند، از آثارش: الانتصار فی معرفة قراءالمدن و الامصار در حدود ۲۰ جلد؛ الوقف و الابتداء؛ الهادی فی معرفة‌المقاطع و المبادی؛ و زادالمسافر.