آبلار، پیر (۱۰۷۹ـ۱۱۴۲)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیر آبلار
Pierre Abelard
زادروز پاله ۱۰۷۹م
درگذشت ۱۱۴۲م
ملیت فرانسوی
شغل و تخصص اصلی فیلسوف
شغل و تخصص های دیگر موسیقی دان و آهنگساز
آثار تاریخ تیره بختی های من (زندگی نامه خودنوشت)
گروه مقاله فلسفه، منطق و کلام
آبِلار، پيِر
10018400-1.jpg

آبِلار، پیِر (۱۰۷۹ـ۱۱۴۲)(Abelard, Pierre)
فیلسوف، منطق‌دان، و متألّه مَدرسی فرانسوی. رابطۀ‌ عاشقانه‌اش با شاگردش هلوئیز[۱] از ماجراهای رسوایی‌برانگیز قرون وسطا شد. تفصیل احوال او در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با عنوان تاریخ تیره‌بختی‌های من[۲] آمده است. آبلار در پاله[۳]، نزدیک نانت[۴]، متولد شد. به مقام کشیشی کلیسای نوتردام پاریس منصوب شد و در ۱۱۱۵م ریاست مدرسۀ کلیسا را نیز برعهده گرفت. وقتی‌که رابطۀ‌ عاشقانۀ او با هلوئیز و ازدواج پنهانی‌شان، اندکی پس از تولد فرزند پسرشان، برملا شد، همسرش به صومعه رفت. آبلار به تحریک عموی هلوئیز، کشیشی با نام فولبر[۵]، اخته شد و به جرگۀ راهبان پیوست. یک سال بعد، با ازسرگرفتن تدریس، به ارتداد متهم شد و در نوژان[۶] عزلت گزید؛ در آن‌جا نمازخانۀ پاراکله (فارقلیط)[۷] را بنا کرد و بعدها راهب بزرگ دیری در برتانی[۸] شد. او موسیقی‌دان و آهنگساز هم بود، ترانه‌هایی برای هلوئیز، پلانکتوس[۹] و سوگ‌نامه‌هایی لاتینی تصنیف کرد. آبلار، از منتقدان نظریۀ وجود کلیات در خارج بود و ضمن دفاع از اصالت مفهوم (مفهوم‌گرایی)، کلیات را فقط حائز وجود ذهنی می‌دانست. او بر اهمیت عقل در اعتقاد دینی تأکید کرد و با کاربرد ماهرانۀ منطق و جدل در آموزه‌هایی مانند تثلیث[۱۰] و کفاره، روحی تازه به مباحث الهیات دمید، هرچند مخالفت‌هایی نیز برانگیخت. آبلار، هنگامی‌که برای دفاع از خود در برابر اتهام ارتداد عازم رم بود، در راه جان باخت. وقتی هلوئیز در ۱۱۶۴م درگذشت، او را در پاراکله در کنار آبلار به خاک سپردند؛ در ۱۸۱۷، بقایای اجساد آن‌ها به گورستان پر ـ لاشز[۱۱] انتقال یافت.

 


  1. Héloïse
  2. Historia Calamitatum Mearum/The History of My Misfortunes
  3. Pallet
  4. Nantes
  5. Fulbert
  6. Nogent
  7. Paraclete
  8. Brittany
  9. Planctus
  10. Trinity
  11. Père-Lachaise