پسیانی، آتیلا (تهران ۱۳۳۶ش)

From ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

آتیلا پسیانی (تهران 10 اردیبهشت ۱۳۳۶- پاریس 14 مهر 1402ش) Atila Pesyani

آتیلا پسیانی
زادروز تهران 10 اردیبهشت ۱۳۳۶ش
درگذشت پاریس 14 مهر 1402ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، کارگردانی و بازیگری تیاتر
شغل و تخصص اصلی بازیگر تیاتر و تلویزیون، سینما
آثار مسافران (بهرام بیضایی، ۱۳۷۰)، طلسم‌ (داریوش‌ فرهنگ‌، ۱۳۶۵)، کشتی‌ آنجلیکا (محمدرضا بزرگ‌نیا، ۱۳۶۷)، خاکستر سبز (ابراهیم‌ حاتمی‌کیا، ۱۳۷۲)، سرخپوست (۱۳۹۷)؛ غلامرضا تختی (۱۳۹۷)
گروه مقاله سینما
خویشاوندان سرشناس جمیله شیخی (مادر)، ستاره پسیانی (دختر)، فاطمه نقوی (همسر)
آتیلا پسیانی

بازیگر تئاتر، تلویزیون، و سینمای ایران. نقش‌های متفاوتی را در کارنامه بازیگری خود دارد. او فرزند جمیله‌ شیخی‌ (بازیگر‌ تئاتر و سینما)، پدر ستاره پسیانی (بازیگر تئاتر و سینما) و همسر فاطمه نقوی (بازیگر تئاتر) بود. پسیانی فارغ‌التحصیل‌ رشتۀ‌ کارگردانی‌ و بازیگری‌ تئاتر از دانشکدۀ‌ هنرهای‌ زیبای دانشگاه‌ تهران‌ (۱۳۶۱) بود. فعالیتش‌ را در تئاتر در ۱۳۴۷ با بازی‌ در نمایش‌ حکومت‌ زمان‌خان‌ آغاز کرد، و با نمایش‌های ارکستر زنان‌ آشویتس‌، مجلس‌ تقلید هفت‌خوان‌، آقای‌ وندال‌، قهوۀ‌ قجری،‌ و گنگ‌ خوابدیده‌ ادامه داد. نیز در مجموعه‌های تلویزیونی حضور فعالی داشته و در مجموعه‌های به‌دنبال‌ سیمرغ‌، ماه‌ پنهان‌ است‌، محلۀ‌ برو بیا، لطایف‌ الطوایف‌، گرگ‌ها، خورشید شب‌، هفت‌ سنگ‌، و اولین شب آرامش به‌ایفای نقش پرداخته است.

پسیانی در سینما نخستین بار در ۱۳۶۲ در فیلم مرگ سفید به‌کارگردانی حسین زندباف ایفای نقش کرد، و در مقام مسئول انتخاب بازیگر و بازیگردان هم فعالیت داشته است. شماری از فیلم‌های او در مقام بازیگر عبارتند از طلسم‌ (داریوش‌ فرهنگ‌، ۱۳۶۵)، کشتی‌ آنجلیکا (محمدرضا بزرگ‌نیا، ۱۳۶۷)، مسافران (بهرام‌ بیضایی‌، ۱۳۷۰)، خاکستر سبز (ابراهیم‌ حاتمی‌کیا، ۱۳۷۲)، آب‌ و آتش‌ (فریدون‌ جیرانی‌، ۱۳۷۸)، نسل‌ سوخته‌ (رسول‌ ملاقلی‌پور، ۱۳۷۸)، نیمۀ‌ پنهان‌ (تهمینه‌ میلانی‌، ۱۳۷۹) و جایی‌ برای‌ زندگی‌ (محمدرضا بزرگ‌نیا، ۱۳۸۲).

از کارهای سینمایی مهم‌تر او طی دودهۀ 1380 و 1390ش به این فیلم‌ها می‌توان اشاره کرد: سرخپوست (۱۳۹۷)؛ غلامرضا تختی (۱۳۹۷)؛ جاده قديم (۱۳۹۶)؛ آخرين بار کی سحر را ديدی؟ (۱۳۹۴) نگار (۱۳۹۴)؛ يک عاشقانۀ ساده (۱۳۹۰)؛ صداها (۱۳۸۷)؛ فرزند صبح (۱۳۸۷)؛ يک وجب از آسمان (۱۳۸۷)؛ پاداش سکوت (۱۳۸۵)؛ چه کسی امير را کشت (۱۳۸۴).

پسیانی پس از تحمل یک دوره بیماری سرطان معده، در فرانسه درگذشت.