اتین

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

اِتین (ethyne)
(نام دیگرِ استیلن[۱]؛ HCCH) گازی بی‌رنگ و آتش‌گیر، حاصل از آمیختن آب و کاربید کلسیم[۲]. ساده‌ترین عضو از سری آلکین[۳]های هیدروکربنی است. در تولید لاستیک سنتزی نئوپرن[۴]، و در جوشکاری و برش اکسی‌استیلنی[۵] به‌کار می‌رود. ادموند دیوی[۶] آن را در ۱۸۳۶ کشف کرد و در چراغ‌های گازی اولیه کاربرد داشت. گرمای حاصل از سوختن اتین در مقایسه با بقیۀ سوخت‌هایِ شناخته شده بیشتر، و ارزش گرمایی[۷] آن پنج ‌برابر ارزش گرمایی هیدروژن است. این بدان معناست که این گاز شعلۀ بسیار داغی دارد و به‌همین سبب، از آن در مشعل‌های اُکسی استیلن استفاده می‌کنند.



  1. ↑ acetylene
  2. ↑ calcium carbide
  3. ↑ alkyne
  4. ↑ synthetic rubber neoprene
  5. ↑ oxyacetylene welding and cutting
  6. ↑ Edmund Davy
  7. ↑ calorific value