بقعه شهشهان
| بقعۀ شهشهان | |
|---|---|
| نام فارسی | بقعۀ شهشهان |
| کشور | ایران |
| استان | اصفهان |
| موقعیت | شمال شهر اصفهان، کنار مسجد جامع در خیابان ابن سینا، کوچۀ مسجد صفا، فلکۀ شهشهان |
| کاربری | آرامگاه |
| مشخصات معماری | گنبدخانه‌ای مربعی‌شکل با گنبد دوپوشِ مرتفع |
| زمان ساخت | دورۀ تیموریان |
| سازنده | سلطان محمد بن بایسنقر |
بقعۀ شهشهان (اصفهان)
آرامگاه شاه علاءالدین محمد، ااز سادات و عرفای قرن 9ق، فرزند شاه قطب‌الدین محمد و سرسلسله خاندان شهشهانی و نقیب‌النقبای سادات حسینی. او را به دستور شاهرخ تیموری، در سال ۸۵۰ق، مصلوب کردند. سپس سلطان محمد بن بایسنقر، نوادۀ تیمور، پس از انتقال پیکر وی به اصفهان در فاصلۀ سال‌های ۸۵۰ تا ۸۵۲ق، این بنا را بر مزار وی ساخت. آرامگاه در شمال شهر اصفهان، کنار مسجد جامع در خیابان ابن سینا، کوچۀ مسجد صفا، فلکۀ شهشهان قرار دارد. این اثر در تاریخ 2 اسفند سال 1327ش به همت یکی از نوادگان شاه علاءالدین محمد، به نام حسین شهشهانی، با شمارۀ ثبت ۳۶۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مشخصات بنا
این بقعه، گنبدخانه‌ای مربعی‌شکل با گنبدی دوپوش و رفیع دارد که کتیبه‌هایی گچ‌بری، یکی از قرن 9و دیگری از قرن 11ق، بر دیوارهای داخلی آن دیده می‌شود؛ کتیبه سرتاسری داخل گنبدخانه به خط ثلث به قلم سید محمود نقاش، خوشنویس نامدار عصر تیموری، شامل اشعار عربی در شرح واقعه شهادت و شجره‌نامه وی است و کتیبه دیگر که بر دیوار شمالی نقش بسته، به تعمیرات بنا در دوره صفوی (سلطنت شاه عباس اول) به اهتمام خانم سلطان در سال ۱۰۱۳ق اشاره دارد. در دورۀ اخیر، ساختمان گنبد و کاشی‌کاری آن بازسازی و شبستانی مجاور بقعه احداث شد. شبستان در دهه‌های اخیر، به درمانگاه محلۀ شهشهان اختصاص یافته است.