مسجد باغ حاجی
مسجد باغ حاجی
از بناهای مذهبی دوره صفوی در شهر اصفهان است که در محدوده تاریخی معروف به باغ حاجی (باغ همایون اکنون) و در راستای کوچهای به همین نام ساخته شده است. این بنا بهدلیل نزدیکی به محوطه و میدان مسابقات ورزشی قدیمی شهر، در میان مردم و منابع محلی با نام این محدوده پیوند خورده و شناخته شده است.
بر پایه کتیبه کاشیکاریشده سردر، ساخت این مسجد کوچک در سال ۱۰۳۳ق و در روزگار پادشاهی شاه عباس اول صفوی به دست بانی آن، خواجه روحالله، انجام گرفته است. این مسجد از نمونههای شاخص مساجد محلی و نقلی عصر صفوی در اصفهان بهشمار میرود که بازتابی از نقش و مشارکت شخصیتها و بزرگان شهری در توسعه فضاهای عبادیِ درون بافتهای مسکونی و باغهای کهن شهر است.
ارزشمندترین بخش تزئینات برجامانده در کالبد مسجد، سردر ورودی آن است؛ زیرا با گذشت زمان و دگرگونیهای کالبدی، از تزئینات کاشیکاری سایر قسمتها نشان چندانی باقی نمانده است. کتیبه پیشانی سردر با تکنیک کاشی معرق اجرا شده و نوشته آن با خط ثلث سفید بر زمینه کاشی لاجوردی، حاوی نام شاه عباس صفوی، بانی بنا (خواجه روحالله) و سال ساخت (۱۰۳۳ق) است که سندی اصیل و دستاول از هنر خوشنویسی و کاشیسازی اصفهان در سده 11ق به شمار میآید.