فیروز فیروز (معمار): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
معمار ایرانی. پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در ایران، به مدت هشت ماه (بین سالهای 1359 و 1360)، معماری خشت خام را در مصر نزد [[حسن فتحی (۱۹۰۰ـ۱۹۸۹)|حسن فتحی]] یاد گرفت. او در سال 1363 (1984م) فوق لیسانس معماری خود را از انستیتوی پرات<ref>Prat Institute</ref> [[نیویورک]] گرفت و در آن دوره با ویتوریو جورجینی<ref>Vittorio Giorgini</ref> همکاری نزدیک داشت. | |||
از مهمترین پروژههای او در زمینهی طراحی و ساخت به این موارد میتوان اشاره کرد: دو خانه برای دو دوست در گنبد کاووس (پایان ساخت: 1374- این پروژه به عنوان طرح برگزیدهی جایزهی معمار سال 1380 انتخاب شده)؛ ساختمان اداری کارخانهی رویا در قم (1377- با همکاری بابک فرزندی و فرزاد کامفر)؛ ساختمان اداری کارخانهی پشم سنگ ایران در تهران (1377- با همکاری بابک فرزندی و فرزاد کامفر)؛ خانهی کردان (1378)؛ خانهی کویری (1382- با همکاری علی اکبر ترابی)؛ مجتمع توریستی اقامتی شمشک (1382 تا 1383- با همکاری علی اکبر ترابی و یدالله فتحاللهی)؛ طراحی بخشی از موزهی ملک (با همکاری علی اکبر ترابی- بخش اشیاء خانم عزتملک ملک) و طرح مرمت باغ شاپوری در شیراز (با همکاری بابک مستوفی صدری). | فیروز در سال 1364 با همکاری و شراکت ناصر اهری، دفتر بینالمللی طراحی معماری را در نیویورک تاسیس کرد. برخی کارهای انجام شده در این دفتر بین سالهای 1365 تا 1367 دوبار در [[نیویورک تایمز|مجلهی نیویورک تایمز]] معرفی شد و به چاپ رسید. این دفتر برای طراحی ساختمان یک مسجد، در [[جده|جدهی]] عربستان، موفق به کسب جایزهی اول مجلهی بینالمللی از سوی بنیاد آقاخان شد. فیروز در سال 1369 به ایران بازگشت و دفتر معماری فیروز فیروز و همکاران را تأسیس کرد. او همچنین در دورههایی به تدریس معماری و طراحی ساختمان پرداخته که از فعالیتهای دانشگاهی او میتوان به تدریس در [[دانشگاه آزاد اسلامی]] شیراز (1384- 1385) اشاره کرد. | ||
از مهمترین پروژههای او در زمینهی طراحی و ساخت به این موارد میتوان اشاره کرد: دو خانه برای دو دوست در [[گنبد کاووس، شهر|گنبد کاووس]] (پایان ساخت: 1374- این پروژه به عنوان طرح برگزیدهی جایزهی معمار سال 1380 انتخاب شده)؛ ساختمان اداری کارخانهی رویا در [[قم، شهر|قم]] (1377- با همکاری بابک فرزندی و فرزاد کامفر)؛ ساختمان اداری کارخانهی پشم سنگ ایران در تهران (1377- با همکاری بابک فرزندی و فرزاد کامفر)؛ خانهی کردان (1378)؛ خانهی کویری (1382- با همکاری علی اکبر ترابی)؛ مجتمع توریستی اقامتی شمشک (1382 تا 1383- با همکاری علی اکبر ترابی و یدالله فتحاللهی)؛ طراحی بخشی از موزهی ملک (با همکاری علی اکبر ترابی- بخش اشیاء خانم عزتملک ملک) و طرح مرمت باغ شاپوری در شیراز (با همکاری بابک مستوفی صدری). | |||
معماری فیروز را در یک نامگذاری کلی میتوان معماری متنگرا یا زمینهگرا دانست. بافت و محیط به مثابه دستمایهی الهامات اصلی در کارهای اوست. او همچنین معماری با قابلیتهای صنعتگرانه است و این مساله را به خوبی در سازماندهی درونی (در تزئینات) و در نمای پروژههایش به نمایش میگذارد. | معماری فیروز را در یک نامگذاری کلی میتوان معماری متنگرا یا زمینهگرا دانست. بافت و محیط به مثابه دستمایهی الهامات اصلی در کارهای اوست. او همچنین معماری با قابلیتهای صنعتگرانه است و این مساله را به خوبی در سازماندهی درونی (در تزئینات) و در نمای پروژههایش به نمایش میگذارد. | ||