ملکشاهی، شهرستان: تفاوت میان نسخه‌ها

شهرستان ملکشاهی با حدود 2000کیلومترمربع مساحت و ارتفاع ۱,۳۲۰متر (در مرکز آن) در دامنه‌ها و دشت‌های میان‌کوهیِ کوهستان کبیرکوه (از ارتفاعات زاگرس جنوبی) قرار دارد و از لحاظ اقلیمی به طور جزو مناطق معتدل و نیمه‌خشک است. آب‌وهوای مناطق کوهستانی شهرستان مایل به سرد و در دشت‌ها نسبتاً گرم است. شغل مردم این شهرستان دامپروری و کشاورزی، زبان آنها کردی ایلامی (گویش ملکشاهی) و مذهب آنها شیعۀ دوازده‌امامی است. آب زراعی شهرستان از طریق چندین رودخانۀ دائمی و فصلی و چشمه‌ها تأمین می‌شود. در سال 1380ش، سد ملکشاهی (یا: چم گردلان/ ایلام) در فاصلۀ 18کیلومتری شرق ارکواز بر روی رودخانۀ کنجان چم<ref>Kanjan Cham</ref> برای آب شرب شهر ایلام و آب زراعی شهرستان ملکشاهی احداث شده است. در پیرامون دریاچۀ پشت این سد که در حد فاصل بین شهرستان‌های ایلام، ملکشاهی و مهران ایجاد شده، مناظر طبیعی چشم‌نوازی وجود دارد. علاوه بر این در سرتاسر شهرستان کوه و جنگل و چشمه‌ها مکان‌های گردشگری قابل توجه درست کرده‌اند که البته تسهیلات گردشگری برای آنها تعبیه نشده است. پرورش دام‌های عمدتاً سبک (گوسفند و بز) به صورت سنتی، و زنبورداری و مرغداری به صورت صنعتی در این شهرستان رونق زیادی دارد. غلات و حبوبات، گردو، بادام، پسته، انگور، صیفی‌جات و سبزیجات مهم‌ترین محصولات کشاورزی ملکشاهی است. در شهرستان ملکشاهی ذخایر یا معادن نفت، زغال سنگ، گچ، گوگرد، شن، ماسه و نمک طبیعی وجود دارد که خیلی به‌ندرت مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌اند.   

----