چای: تفاوت میان نسخه‌ها

'''طرز تهیۀ چای خشک'''. برگ‌های جوان را پس از چیدن در محوطه‌ای، که به آن هوا دمیده می‌شود، در طبقه‌هایی پخش می‌کنند، تا به‌مدت چهار تا هجده ساعت براثر جریان هوا مقداری از آب آن‌ها از دست برود. برای تهیۀ چای سیاه<ref>Black tea</ref>، که از سریلانکا و هندوستان به‌دست می‌آید، برگ‌ها را در ماشین‌هایی با غلتک‌هایی خاص می‌ریزند تا روغن‌های اسانس‌دار برگ‌ها آزاد شود. سپس، آن‌ها را تخمیر و سرانجام خشک و درجه‌بندی می‌کنند. فرآیند تخمیر باعث می‌شود که رنگ برگ چای، سیاه یا قهوه‌ای تیره شود. عطر چای به‌سبب اسانس‌های فرّار آن، خاصیت محرّکش به‌سبب تئین (← [[کافیین|کافئین]])، و گسی آن به‌واسطۀ مواد مازوئی است. برای تهیۀ چای سبز<ref>green tea </ref>، که در چین، تایوان، و ژاپن مصرف می‌شود، ابتدا برگ‌ها را بخار می‌دهند و پس از آن، از غلتک‌هایی می‌گذرانند. این چای را بعد از خشک‌کردن درجه‌بندی می‌کنند. رنگ این محصول سبز یا تقریباً سبز است. بعضی چای‌ها را با روغن‌های گیاهی، مثلاً روغن برگاموت، معطر می‌کنند.