حالت، ابوالقاسم (تهران ۱۲۹۸ـ همان جا ۱۳۷۱ش): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده:98765432.jpg|جایگزین=اوالقاسم حالت|بندانگشتی|اوالقاسم حالت]] | }}[[پرونده:98765432.jpg|جایگزین=اوالقاسم حالت|بندانگشتی|اوالقاسم حالت]] | ||
[[پرونده: 18013500.jpg | بندانگشتی|ایوالقاسم حالت]](نام اصلی: ابوالقاسم عبداللهفرد) شاعر طنزپرداز و مترجم ایرانی. در کنار [[عمران صلاحی]] معروفترین طنزپرداز معاصر ایران است. تحصیلات اولیه را در تهران بهپایان رساند و به نقاشی و موسیقی علاقۀ زیادی داشت. در ۱۳۱۴، به انجمن ادبی ایران، به ریاست محمدهاشم میرزا افسر، رفت. اولین اشعار طنزش را، در ۱۳۱۷، در هفتهنامۀ ''[[توفیق (هفتهنامۀ اجتماعی)|توفیق]]'' چاپ کرد و همکاریاش با ''توفیق'' تا آخرین شمارۀ آن (۱۳۵۰) ادامه یافت. | [[پرونده: 18013500.jpg | بندانگشتی|ایوالقاسم حالت]](نام اصلی: ابوالقاسم عبداللهفرد) شاعر طنزپرداز و مترجم ایرانی. در کنار [[صلاحی، عمران (تهران ۱۳۲۵ـ۱۳۸۵ ش)|عمران صلاحی]] معروفترین طنزپرداز معاصر ایران است. تحصیلات اولیه را در تهران بهپایان رساند و به نقاشی و موسیقی علاقۀ زیادی داشت. در ۱۳۱۴، به انجمن ادبی ایران، به ریاست محمدهاشم میرزا افسر، رفت. اولین اشعار طنزش را، در ۱۳۱۷، در هفتهنامۀ ''[[توفیق (هفتهنامۀ اجتماعی)|توفیق]]'' چاپ کرد و همکاریاش با ''توفیق'' تا آخرین شمارۀ آن (۱۳۵۰) ادامه یافت. | ||
بحر طویلهای حالت با امضای «هدهدمیرزا» و اشعارش با امضای «خروسلاری»، «شوخ»، «فاضلمآب» و «ابوالعینک» بهچاپ میرسید. از شهریور ۱۳۲۰ تا کودتای مرداد ۱۳۳۲، که فضای نسبتاً بازی ایجاد شده بود، حالت با هفتهنامههای ''امید''، ''[[تهران مصور]]''، ''قیام ایران'' و ''خبردار'' همکاری کرد. همچنین اشعار جدی خود را از ۱۳۲۳ در هفتهنامۀ'' [[آیین اسلام]]'' به چاپ میرساند. در بهار ۱۳۲۵، مجموعهای از آثار فکاهی خود را در دو جلد با نام ''فکاهیات حالت'' منتشر کرد و در «[[نخستین کنگره نویسندگان ایران|نخستین کنگرۀ نویسندگان ایران]]»، به ریاست [[محمدتقی | بحر طویلهای حالت با امضای «هدهدمیرزا» و اشعارش با امضای «خروسلاری»، «شوخ»، «فاضلمآب» و «ابوالعینک» بهچاپ میرسید. از شهریور ۱۳۲۰ تا کودتای مرداد ۱۳۳۲، که فضای نسبتاً بازی ایجاد شده بود، حالت با هفتهنامههای ''امید''، ''[[تهران مصور]]''، ''قیام ایران'' و ''خبردار'' همکاری کرد. همچنین اشعار جدی خود را از ۱۳۲۳ در هفتهنامۀ'' [[آیین اسلام]]'' به چاپ میرساند. در بهار ۱۳۲۵، مجموعهای از آثار فکاهی خود را در دو جلد با نام ''فکاهیات حالت'' منتشر کرد و در «[[نخستین کنگره نویسندگان ایران|نخستین کنگرۀ نویسندگان ایران]]»، به ریاست [[بهار، محمدتقی (مشهد ۱۲۶۵ـ تهران ۱۳۳۰ش)|ملکالشعرای بهار]]، شرکت کرد. اواخر ۱۳۲۵ به هند رفت و پس از بازگشت، در ادارۀ انتشارات شرکت نفت آبادان در بخشهای فارسی و انگلیسی نشریات آن مشغول بهکار شد و تا ۱۳۳۸ در آنجا ماند. پس از انتقال به تهران راهی سفر اروپا شد؛ در این سفر زبان فرانسوی را فراگرفت. | ||
حالت پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۸ نخستین سرود ملی جمهوری اسلامی را سرود که از ۱۳۵۸ تا زمستان ۱۳۷۰ اعتبار داشت. در ۱۳۶۴، با مجله طنز خورجین و در ۱۳۶۹، با مجله طنز و فکاهی ''[[گل آقا|گلآقا]]'' همکاری کرد. علاوه بر دانستن زبان انگلیسی و فرانسوی، عربی نیز میدانست. وی بر اثر عارضۀ قلبی درگذشت و پیکرش در قطعۀ هنرمندان بهشتزهرا بهخاک سپرده شد. | حالت پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۸ نخستین سرود ملی جمهوری اسلامی را سرود که از ۱۳۵۸ تا زمستان ۱۳۷۰ اعتبار داشت. در ۱۳۶۴، با مجله طنز خورجین و در ۱۳۶۹، با مجله طنز و فکاهی ''[[گل آقا|گلآقا]]'' همکاری کرد. علاوه بر دانستن زبان انگلیسی و فرانسوی، عربی نیز میدانست. وی بر اثر عارضۀ قلبی درگذشت و پیکرش در قطعۀ هنرمندان بهشتزهرا بهخاک سپرده شد. | ||