Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۸٬۵۸۱
ویرایش
حالت، ابوالقاسم (تهران ۱۲۹۸ـ همان جا ۱۳۷۱ش): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان = ابوالقاسم حالت | |عنوان = ابوالقاسم حالت | ||
|نام = | |نام = | ||
|نام دیگر= | |نام دیگر= | ||
|نام اصلی= | |نام اصلی= ابوالقاسم عبداللهفرد | ||
|نام مستعار= | |نام مستعار= | ||
|لقب= | |لقب= | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۶: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده:98765432.jpg|جایگزین=اوالقاسم حالت|بندانگشتی|اوالقاسم حالت]] | }}[[پرونده:98765432.jpg|جایگزین=اوالقاسم حالت|بندانگشتی|اوالقاسم حالت]]ابوالقاسم حالت (تهران ۱۲۹۸ـ همانجا ۱۳۷۱ش)<br> | ||
[[پرونده: 18013500.jpg | بندانگشتی|ایوالقاسم حالت]](نام اصلی: ابوالقاسم عبداللهفرد) شاعر طنزپرداز و مترجم ایرانی. در کنار [[صلاحی، عمران | [[پرونده: 18013500.jpg | بندانگشتی|ایوالقاسم حالت]](نام اصلی: ابوالقاسم عبداللهفرد) شاعر طنزپرداز و مترجم ایرانی. در کنار [[صلاحی، عمران|عمران صلاحی]] معروفترین طنزپرداز معاصر ایران است. تحصیلات اولیه را در تهران بهپایان رساند و به نقاشی و موسیقی علاقۀ زیادی داشت. در ۱۳۱۴، به انجمن ادبی ایران، به ریاست محمدهاشم میرزا افسر، رفت. اولین اشعار طنزش را، در ۱۳۱۷، در هفتهنامۀ ''[[توفیق (هفتهنامۀ اجتماعی)|توفیق]]'' چاپ کرد و همکاریاش با ''توفیق'' تا آخرین شمارۀ آن (۱۳۵۰) ادامه یافت. | ||
بحر طویلهای حالت با امضای «هدهدمیرزا» و اشعارش با امضای «خروسلاری»، «شوخ»، «فاضلمآب» و «ابوالعینک» بهچاپ میرسید. از شهریور ۱۳۲۰ تا کودتای مرداد ۱۳۳۲، که فضای نسبتاً بازی ایجاد شده بود، حالت با هفتهنامههای ''امید''، ''[[تهران مصور]]''، ''قیام ایران'' و ''خبردار'' همکاری کرد. همچنین اشعار جدی خود را از ۱۳۲۳ در هفتهنامۀ'' [[آیین اسلام]]'' به چاپ میرساند. در بهار ۱۳۲۵، مجموعهای از آثار فکاهی خود را در دو جلد با نام ''فکاهیات حالت'' منتشر کرد و در «[[نخستین کنگره نویسندگان ایران|نخستین کنگرۀ نویسندگان ایران]]»، به ریاست [[بهار، محمدتقی (مشهد ۱۲۶۵ـ تهران ۱۳۳۰ش)|ملکالشعرای بهار]]، شرکت کرد. اواخر ۱۳۲۵ به هند رفت و پس از بازگشت، در ادارۀ انتشارات شرکت نفت آبادان در بخشهای فارسی و انگلیسی نشریات آن مشغول بهکار شد و تا ۱۳۳۸ در آنجا ماند. پس از انتقال به تهران راهی سفر اروپا شد؛ در این سفر زبان فرانسوی را فراگرفت. | بحر طویلهای حالت با امضای «هدهدمیرزا» و اشعارش با امضای «خروسلاری»، «شوخ»، «فاضلمآب» و «ابوالعینک» بهچاپ میرسید. از شهریور ۱۳۲۰ تا کودتای مرداد ۱۳۳۲، که فضای نسبتاً بازی ایجاد شده بود، حالت با هفتهنامههای ''امید''، ''[[تهران مصور]]''، ''قیام ایران'' و ''خبردار'' همکاری کرد. همچنین اشعار جدی خود را از ۱۳۲۳ در هفتهنامۀ'' [[آیین اسلام]]'' به چاپ میرساند. در بهار ۱۳۲۵، مجموعهای از آثار فکاهی خود را در دو جلد با نام ''فکاهیات حالت'' منتشر کرد و در «[[نخستین کنگره نویسندگان ایران|نخستین کنگرۀ نویسندگان ایران]]»، به ریاست [[بهار، محمدتقی (مشهد ۱۲۶۵ـ تهران ۱۳۳۰ش)|ملکالشعرای بهار]]، شرکت کرد. اواخر ۱۳۲۵ به هند رفت و پس از بازگشت، در ادارۀ انتشارات شرکت نفت آبادان در بخشهای فارسی و انگلیسی نشریات آن مشغول بهکار شد و تا ۱۳۳۸ در آنجا ماند. پس از انتقال به تهران راهی سفر اروپا شد؛ در این سفر زبان فرانسوی را فراگرفت. | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۳: | ||
حالت پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۸ نخستین سرود ملی جمهوری اسلامی را سرود که از ۱۳۵۸ تا زمستان ۱۳۷۰ اعتبار داشت. در ۱۳۶۴، با مجله طنز خورجین و در ۱۳۶۹، با مجله طنز و فکاهی ''[[گل آقا|گلآقا]]'' همکاری کرد. علاوه بر دانستن زبان انگلیسی و فرانسوی، عربی نیز میدانست. وی بر اثر عارضۀ قلبی درگذشت و پیکرش در قطعۀ هنرمندان بهشتزهرا بهخاک سپرده شد. | حالت پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۸ نخستین سرود ملی جمهوری اسلامی را سرود که از ۱۳۵۸ تا زمستان ۱۳۷۰ اعتبار داشت. در ۱۳۶۴، با مجله طنز خورجین و در ۱۳۶۹، با مجله طنز و فکاهی ''[[گل آقا|گلآقا]]'' همکاری کرد. علاوه بر دانستن زبان انگلیسی و فرانسوی، عربی نیز میدانست. وی بر اثر عارضۀ قلبی درگذشت و پیکرش در قطعۀ هنرمندان بهشتزهرا بهخاک سپرده شد. | ||
از ترجمههای معروف اوست: ''تاریخ فتوحات مغول (ساندرز)، تاریخ تجارت (اریک سیمونز)''،'' ناپلئون در تبعید (خاطرات ژنرال برتران)''، زندگی من و ''زندگی بر روی میسیسیپی (مارک تواین)''، و ''بازگشت به شهر زمرد'' (فرانک باوم). او همچنین تألیفات زیادی دارد، ازجمله ''دیوان خروس لاری (تهران، ۱۳۶۲)''، ''دیوان ابوالعینک (تهران، ۱۳۶۳)''، بحر طویلهای هدهدمیرزا، ''دیوان شوخ''، ''راه رستگاری'' و ''رقص کوسه''. | از ترجمههای معروف اوست: ''تاریخ فتوحات مغول (ساندرز)، تاریخ تجارت (اریک سیمونز)''،'' ناپلئون در تبعید (خاطرات ژنرال برتران)''، زندگی من و ''زندگی بر روی میسیسیپی (مارک تواین)''، و ''بازگشت به شهر زمرد'' (فرانک باوم). او همچنین تألیفات زیادی دارد، ازجمله ''دیوان خروس لاری (تهران، ۱۳۶۲)''، ''دیوان ابوالعینک (تهران، ۱۳۶۳)''، بحر طویلهای هدهدمیرزا، ''دیوان شوخ''، ''راه رستگاری'' و ''رقص کوسه''. | ||
<br> <!--18013500--> | |||
---- | ---- | ||
[[رده:ادبیات فارسی]] | [[رده:ادبیات فارسی]] | ||
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]] | [[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]] | ||
[[رده:زبان شناسی و ترجمه]] | [[رده:زبان شناسی و ترجمه]] | ||
[[رده:مترجمان]] | [[رده:مترجمان]] | ||