درون برگشتگی: تفاوت میان نسخه‌ها

این بیماری را بر اساس شاخص‌های متعدد به چند دسته تقسیم کرده‌اند: از نظر علت پیدایش به آنتروپیون‌های پیری، اسکار<ref>Scars</ref> (زخم‌های برجای مانده از جراحی پوست) و [[تراخم|تراخمی]]؛ و بر اساس زمان به موقت و تداومی تقسیم شده است. افرادی فقط در زمان فشار شدید پلک‌ها یا تند پلک زدن به بیماری آنتروپیون‌ دچار می‌شوند، اما افرادی شرایط خاص ندارند و ممکن است همیشه مبتلا شوند. از نظر سنی گاه نوزادان مبتلا شده، ولی در ماه‌های نخست برطرف می‌گردد؛ اما بیشتر افراد بین 47 تا 69ساله و اغلب در 60سالگی این بیماری را خواهند داشت. بر اساس وضعیت، بیماری به سه دستۀ برگشت‌پذیر<ref>Congenital Entropia</ref>، اسپاستیک<ref>Involutional/ spastic Entropia</ref> و زخم‌دار<ref>Cicatrical Entropia</ref> طبقه‌بندی شده است. غیر از علت‌های یاد شده، بالا رفتن سن هم نقش دارد؛ زیرا کم‌توانی عضله‌ها و رباط‌های پلک‌ها، سستی بافت‌های نگهدارنده و شل شدن پوست را به همراه دارد و در این شرایط پلک به درون چشم خم می‌شود. تراخم که قبلاً در ایران فراگیر بود و هنوز در جنوب آسیا و شمال آفریقا فعال است، باعث زخم و عفونت پلک و درون‌برگشتگی آن می‌شود. علاوه بر آن، آلرژی، ژنتیک، اسپاسم، سوختگی و ضربه، چین‌خوردگی پوست پلک، و مشکلات عصب پلک هم در پدید آوردن آنتروپیون مؤثرند. بعضی از درون‌برگشتگی‌ها در اختیار هستند و می‌توان مانع بروز آنها شد. ولی بسیاری از آنها به عواملی بستگی دارند که در کنترل بیمار نیست و ناخواسته به آن مبتلا می‌شود.

----