همگرایی چشمی: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: همگرایی چشم؛ چشمان همگرا؛ ایزوتروپی) از بیماری‌های چشم، تمایل چشم به سمت بینی. گونه‌ای از انحراف چشم یا لوچی یا چپ‌چشمی  است. در فارسی اغلب آن را «انحراف چشم به داخل» یا «چشم ضربدری» معرفی کرده‌اند، ولی «همگرایی چشمی» در مقابل «واگرایی چشمی»، شناسه‌ای گویاتر و کوتاه‌تر است؛ یعنی دو چشم به سوی هم گرایش داشته و کرۀ چشم به سمت دیگری حرکت کرده است. انحراف چشم چهار حالت دارد: همگرایی[1]، واگرایی یا تمایل چشم به بیرون<ref>Exotropia</ref>، بالاگرایی یا تمایل چشم به سمت بالا<ref>Hypertropia</ref>، پایین‌گرایی یا تمایل چشم به سمت پایین<ref>Hypotrioia</ref>. گاه یک چشم و گاهی دو چشم به این بیماری مبتلا می‌گردند. فراوانی آن در جهان یک تا دو درصد و از بیماری‌های شایع چشم است. واژۀ Esotropia ریشه‌ای یونانی دارد و مرکب از دو واژۀ ESO (به طرف داخل) و tropia (انحراف، تمایل، چرخش) است. همگرایی چشمی هشدار می‌دهد که در جاهای دیگر بدن، مشکلاتی چون وجود ژن معیوب، بیماری چشمی، اختلال مغزی مثل سکته، اختلال در دستگاه عصبی، بیماری سیستمیک چون دیابت و بیماری تیروئید وجود دارد.

چشم‌پزشکان نسبت به بیماران همگرای چشمی معمولاً با اقدامات از این قبیل به تشخیص می‌رسند: بررسی سابقۀ خانوادگی، آزمایش اندازۀ بینایی، اجرای آزمون پوشش (پوشاندن یک چشم و تمرکز با چشم دیگر)، سنجش حرکات چشم، آزمایش انکسارسنجی و بررسی پشت چشم به‌ویژه شبکیه. پس از این اقدامات و جمع‌آوری اطلاعات به درمان می‌پردازند. بر اساس شرایط بیمار یکی از این گزینه‌های درمانی تعیین می‌شود: تجویز عینک یا لنز تماسی برای افراد دارای اختلال انکساری با هدف درمان مشکل تمرکز و ناسازبینی؛ تجویز لنز منشوری برای افراد دارای ناهماهنگی چشمی؛ بینایی درمانی<ref>Vision Therapy</ref> شامل انواع تمرین‌ها و اقدامات عملی برای هماهنگ‌سازی و تراز چشم‌ها؛ جراحی به هنگام پیش‌رفتگی بیماری و عدم موفقیت روش‌های دیگر؛ تجویز دارو برای کاهش آثار، نه درمان قطعی.