الا یا ایها الساقی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
کلمات آغازین نخستین غزل دیوان [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]] در همهی نسخههای چاپی، با مطلع الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها/ که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها. این غزل در نسخهی تصحیح [[قزوینی، محمد (تهران ۱۲۵۶ـ۱۳۲۸ش)|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 7 بیت است و در بحر [[هزج]] مثمن سالم (بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن) سروده شده است. | کلمات آغازین نخستین غزل دیوان [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]] در همهی نسخههای چاپی، با مطلع الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها/ که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها. این غزل در نسخهی تصحیح [[قزوینی، محمد (تهران ۱۲۵۶ـ۱۳۲۸ش)|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 7 بیت است و در بحر [[هزج]] مثمن سالم (بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن) سروده شده است. | ||
بر اساس شرحی که [[سودی بوسنوی، احمد (سارایوو ۹۳۰ـ استانبول ۱۰۰۶ق)|احمد سودى بوسنوى]] در کتاب «شرح سودى بر حافظ» بر این شعر نوشته، غزل تضمینی است بر قطعهای از [[یزید بن معاویه (۲۵ـ۶۴ق)|یزید بن معاویه]]<nowiki/> (با مطلع انا المسموم ما عندى بتریاق و لا راقى/ أدر کأسا و ناولها الا یا ایها الساقى)، اگرچه اشخاص دیگری چون علامه قزوینی یا [[مینوی، مجتبی (تهران ۱۲۸۲ـ همان جا ۱۳۵۵ش)|مجتبی مینوی]] نظری مخالف با آن دارند. غزل تاکنون توسط خوانندگانی چون [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] (آلبوم طریق عشق)، [[ناظری، شهرام | بر اساس شرحی که [[سودی بوسنوی، احمد (سارایوو ۹۳۰ـ استانبول ۱۰۰۶ق)|احمد سودى بوسنوى]] در کتاب «شرح سودى بر حافظ» بر این شعر نوشته، غزل تضمینی است بر قطعهای از [[یزید بن معاویه (۲۵ـ۶۴ق)|یزید بن معاویه]]<nowiki/> (با مطلع انا المسموم ما عندى بتریاق و لا راقى/ أدر کأسا و ناولها الا یا ایها الساقى)، اگرچه اشخاص دیگری چون علامه قزوینی یا [[مینوی، مجتبی (تهران ۱۲۸۲ـ همان جا ۱۳۵۵ش)|مجتبی مینوی]] نظری مخالف با آن دارند. غزل تاکنون توسط خوانندگانی چون [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] (آلبوم طریق عشق)، [[ناظری، شهرام|شهرام ناظری]] (آلبوم گل صدبرگ)، [[بسطامی، ایرج|ایرج بسطامی]] (افشاری مرکب) و [[سراج، سید حسام الدین|حسامالدین سراج]] (عشق و مستی) عمدتا به صورت تصنیف خوانده شده است. | ||
حافظ در سرودن این غزل از صنعت ادبی [[تلمیع]] دوزبانه (فارسی و عربی) در ابیات مطلع و مقطع بهره گرفته است. غزل در مفهوم و تفسیر عرفانی به دشواریهای سلوک اشاره دارد. | حافظ در سرودن این غزل از صنعت ادبی [[تلمیع]] دوزبانه (فارسی و عربی) در ابیات مطلع و مقطع بهره گرفته است. غزل در مفهوم و تفسیر عرفانی به دشواریهای سلوک اشاره دارد. | ||