Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۹٬۰۸۱
ویرایش
آب انبار بقعه حبیب بن موسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «آب انبار بقعه حبیب بن موسی آبانبار بقعه حبیب بن موسی شهر کاشان یکی از آثار دوران صفوی است. این بنا در جوار مجموعهی زیارتی حبیب بن موسی واقع در خیابان امام، قرار دارد و بخشی از این مجموعه محسوب میشود، که در تاریخ {{جلال...» ایجاد کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آب انبار بقعه حبیب بن موسی | آب انبار بقعه حبیب بن موسی | ||
آبانبار بقعه حبیب بن موسی [[کاشان، شهر|شهر کاشان]] یکی از آثار دوران [[صفویه|صفوی]] است. این بنا در جوار مجموعهی زیارتی حبیب بن موسی واقع در خیابان امام، قرار دارد و بخشی از این مجموعه محسوب میشود، که در تاریخ | آبانبار بقعه حبیب بن موسی [[کاشان، شهر|شهر کاشان]] یکی از آثار دوران [[صفویه|صفوی]] است. این بنا در جوار مجموعهی زیارتی حبیب بن موسی واقع در خیابان امام، قرار دارد و بخشی از این مجموعه محسوب میشود، که در تاریخ 19 مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ۱۲۹۷۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قرارگیری این آبانبار در کنار مقبره، بازتابدهندهی الگوی رایج شهرسازی در دورههای اسلامی ایران است که در آن، فضاهای خدماتی و زیرساختی همواره در پیوند با مراکز فرهنگی و مذهبی برای تأمین نیازهای رفاهی شهروندان و زائران طراحی میشدند. | ||
ساختار معماری آن با اتکا به دانش بومی مدیریت آب در اقلیم گرم و خشک شکل گرفته است. [[مخزن آب|مخزن]] این آبانبار با عمق مناسب و دیوارهایی با عایقبندی [[ساروج|ساروجی]] برای حفظ دمای خنک و جلوگیری از نشت آب احداث شده است. پوشش طاق و تویزهای که بر فراز فضای اصلی قرار دارد، علاوه بر پایداری سازهای، با ایجاد فضای محصور در زیر زمین، از تبخیر سطحی جلوگیری میکرد. دسترسی به آب از طریق راهپلههای منتهی به فضای پاشیر میسر میشد؛ فضایی که در معماری آبانبارها، واسط میان کاربر و مخزن ذخیره بوده است. این بنا با تکیه بر سنت وقف، نه فقط بهعنوان یک تأسیسات آبی، بلکه بهعنوان عنصری از نظام اقتصادی و اجتماعی محله عمل میکرد. | ساختار معماری آن با اتکا به دانش بومی مدیریت آب در اقلیم گرم و خشک شکل گرفته است. [[مخزن آب|مخزن]] این آبانبار با عمق مناسب و دیوارهایی با عایقبندی [[ساروج|ساروجی]] برای حفظ دمای خنک و جلوگیری از نشت آب احداث شده است. پوشش طاق و تویزهای که بر فراز فضای اصلی قرار دارد، علاوه بر پایداری سازهای، با ایجاد فضای محصور در زیر زمین، از تبخیر سطحی جلوگیری میکرد. دسترسی به آب از طریق راهپلههای منتهی به فضای پاشیر میسر میشد؛ فضایی که در معماری آبانبارها، واسط میان کاربر و مخزن ذخیره بوده است. این بنا با تکیه بر سنت وقف، نه فقط بهعنوان یک تأسیسات آبی، بلکه بهعنوان عنصری از نظام اقتصادی و اجتماعی محله عمل میکرد. | ||