پرش به محتوا

میرجاوه، شهرستان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


یکی از گذرگاه‌های مرزی اصلی بین ایران و پاکستان و یکی از قدیمی‌ترین گمرکات کشور، با بیش از 100سال قدمت، در شرق این شهرستان است و علاوه بر آن خط راه‌آهن پاکستان، در مسیر کویته به زاهدان، از این شهرستان می‌گذرد. گذرگاه مرزی میرجاوه (یا نقطهٔ مرزی میل ۷۲) مهم‌ترین گذرگاه مرزی بین ایران و پاکستان است که در ۱۲کیلومتری شهر میرجاوه و مجاور شهرک تفتان پاکستان و 90کیلومتری جنوب شرق زاهدان قرار دارد. این گذرگاه از طریق راه‌آهن، ایران را به پاکستان و شبه‌قاره هند متصل می‌کند. فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در این گذرگاه هنگ مرزی دارد. میرجاوه در شمال تا شمال غرب با شهرستان زاهدان، در غرب با شهرستان تفتان، در جنوب با شهرستان خاش و در شرق با پاکستان محدود شده است. این شهرستان با پاکستان حدود 130کیلومتر مرز مشترک دارد. مساحت میرجاوه 6,054کیلومترمربع، ارتفاع مرکز آن از سطح دریا 835متر و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق گرم و خشک است. در قسمت جنوب و جنوب‌غرب میرجاوه و در بخش لادیز کوهستانی در ادامۀ قله تفتان کشیده شده است. این کوهستان از قلۀ شه‌سواران با ارتفاع 3,500متر در بخش لادیز و در مسیر خاش - زاهدان آغاز شده و شامل ارتفاعات خارستان، انجرک و گزند است و سپس به تفتان منتهی می‌شود. در این بخش کوهستانی که دارای آب‌وهوای معتدل‌تر و منابع آبی غنی‌تری است، کشاورزی و باغداری نسبت به مناطق دیگر شهرستان رونق بیشتری دارد.
یکی از گذرگاه‌های مرزی اصلی بین ایران و پاکستان و یکی از قدیمی‌ترین گمرکات کشور، با بیش از 100سال قدمت، در شرق این شهرستان است و علاوه بر آن خط راه‌آهن پاکستان، در مسیر کویته به زاهدان، از این شهرستان می‌گذرد. گذرگاه مرزی میرجاوه (یا نقطهٔ مرزی میل ۷۲) مهم‌ترین گذرگاه مرزی بین ایران و پاکستان است که در ۱۲کیلومتری شهر میرجاوه و مجاور شهرک تفتان پاکستان و 90کیلومتری جنوب شرق زاهدان قرار دارد. این گذرگاه از طریق راه‌آهن، ایران را به پاکستان و شبه‌قاره هند متصل می‌کند. فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در این گذرگاه هنگ مرزی دارد. میرجاوه در شمال تا شمال غرب با شهرستان زاهدان، در غرب با شهرستان تفتان، در جنوب با شهرستان خاش و در شرق با پاکستان محدود شده است. این شهرستان با پاکستان حدود 130کیلومتر مرز مشترک دارد. مساحت میرجاوه 6,054کیلومترمربع، ارتفاع مرکز آن از سطح دریا 835متر و از لحاظ اقلیمی جزو مناطق گرم و خشک است. در قسمت جنوب و جنوب‌غرب میرجاوه و در بخش لادیز کوهستانی در ادامۀ قله تفتان کشیده شده است. این کوهستان از قلۀ شه‌سواران با ارتفاع 3,500متر در بخش لادیز و در مسیر خاش - زاهدان آغاز شده و شامل ارتفاعات خارستان، انجرک و گزند است و سپس به تفتان منتهی می‌شود. در این بخش کوهستانی که دارای آب‌وهوای معتدل‌تر و منابع آبی غنی‌تری است، کشاورزی و باغداری نسبت به مناطق دیگر شهرستان رونق بیشتری دارد.
'''مردم‌شناسی و اقتصاد'''
براساس سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت این شهرستان 45,357نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 25درصد ساکن سه شهر و 75درصد روستانشینانند. اهالی این شهرستان از طوایف بلوچ حنفی‌مذهب، به‌ویژه از طایفه‌های ریگی، میربلوچ‌زهی، گمشادزهی، تمندانی و ترشابی هستند. با وجود اینکه این شهرستان در منطقه‌ای خشک با میزان بارندگی بسیار کمتر از مناطق دیگر ایران، در شمال شرق کوه‌های تفتان و در منطقه‌ای بیابانی و تپه‌ماهوری واقع شده، به لطف چند رودخانۀ کوچک (چون تهلاب)، و چند قنات و چاه عمیق، مهم‌ترین محل درآمد مردم این شهرستان کشاورزی و باغداری است. مهم‌ترین محصولات کشاورزی میرجاوه شامل خرما، گندم، جو، گیاهان علوفه‌ای، محصولات جالیزی، کلزا، زرشک، حبوبات و برخی میوه‌های تابستانی می‌شود.




سرویراستار، ویراستار
۷۹٬۱۸۹

ویرایش