گوجان
| گوجان | |
|---|---|
| استان | چهارمحال و بختیاری |
| شهرستان | فارسان |
| بخش | مرکزی |
| جمعیت | 9,179نفر (۱۳۹۵ش) |
| موقعیت | در فاصله 390کیلومتری جنوب غرب تهران، 30کیلومتری غرب جنوبی شهرکرد و در حاشیۀ جنوب غربی شهر فارسان |
| نوع اقلیم | معتدل و نیمه‌مرطوب |
| ارتفاع از سطح دریا | 2,040متر |
| تولیدات و صنایع مهم | گندم، جو، نخود، گیاهان علوفه‌ای، زعفران، بادام و گردو |
| برخی بناهای مهم | گورستان گوجان مربوط به دورۀ صفویه تا دورۀ قاجار، مسجد جامع مربوط به دورۀ قاجار، حمام قدیمی (1386ش) مربوط به دورۀ قاجار، غار آقا سیدعلی |
| نام لاتین | Gujan |
گوجان (Gujan)
شهری در مناطق مرکزی استان چهارمحال و بختیاری، بخش مرکزی شهرستان فارسان، و مرکز دهستان میزدج علیا. با ارتفاع 2,040متر از سطح دریا در منطقه‌ای کوهستانی با آب و هوای معتدل و نیمه‌مرطوب، در فاصلۀ 390کیلومتری جنوب غرب تهران، 30کیلومتری غرب جنوبی شهرکرد و در حاشیۀ جنوب غربی شهر فارسان واقع شده است. تابستان‌های گوجان معتدل، زمستان‌‌ها بسیار سرد، و میانگین دمای سالانۀ آن 11.5 درجۀ سانتی‌گراد است. ارتباط گوجان با شهرهای مهم چهارمحال و بختیاری و کشور از طریق شهر فارسان صورت می‌گیرد. گوجان در دامنۀ کوه سالدران قرار دارد که سرچشمۀ رودخانۀ یتیم و چشمۀ پیرغار است. براساس سرشماری سراسری 1395ش، جمعیت آن 9,179نفر بوده است. مردم این شهر از اقوام لر بختیاری و فارس چهارمحالی و شیعۀ دوازده‌امامی هستند. گندم، جو، نخود، گیاهان علوفه‌ای، زعفران، بادام و گردو محصولات کشاورزی این شهر است.
وجه تسمیۀ گوجان روشن نیست، اما با توجه به برخی آثار و محوطه‌های روستا قدمت آن را می‌توان تا سده‌های میانی اسلامی برآورد کرد. گورستان گوجان مربوط به دورۀ صفویه تا دورۀ قاجار (تاریخ ثبت ملی: 1386ش)، مسجد جامع (تاریخ ثبت: 1386ش) مربوط به دورۀ قاجار، حمام قدیمی (1386ش) مربوط به دورۀ قاجار، غار آقا سیدعلی، بقعۀ امامزاده سید ابراهیم، کوه‌های مرتفع غربی، دره‌ها و چشمه‌های پیرامون و آثار تاریخی دیگر از جاذبه‌های این شهر است. روستای گوجان براساس مصوبۀ مورخ 19 مهر 1391ش وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی دولت به شهر ارتقا یافت.