پرش به محتوا

مانموت شر: تفاوت میان نسخه‌ها

۸۱۵ بایت اضافه‌شده ،  ۷ ماه پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
 
{{الگو:جعبه اطلاعات استان5|نام فارسی=|نام لاتین=Monmouthshire|نام‌پیشین=|کشور=بریتانیا|موقعیت=جنوب شرقی ویلز|مرکز= کومبران (مرکز اداری)|تعداد شهرستان‌ها=|تعداد بخش ها=|شهرهای مهم=کومبران و چِپستو |کوه‌های استان=|رودهای استان=وای و آسک |جمعیت= 93,886 نفر (۲۰۲۲)|مساحت=849 کیلومتر مربع|ارتفاع متوسط=|میانگین بارندگی سالیانه=|اقلیم=شمال آن کوهستانی|تولیدات و صنایع مهم=کشت گندم، در زمین‌‌های پست آن}}
[[پرونده:38089200-1.jpg|بندانگشتی|قلعۀ چپستو، مانموت شر]]
مانْموت‌شِر (Monmouthshire)
مانْموت‌شِر (Monmouthshire)


ناحیه<ref>unitary authority</ref>ای در جنوب شرقی ویلز<ref>Wales </ref>، با ۸۵۱ کیلومتر مربع مساحت، و ۸۰,۴۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). بین ۱۹۷۴ و ۱۹۹۶ (به استثنای ناحیه‌ای کوچک در مرز آن با مید گلمورگن<ref>Mid Glamorgan</ref>)، جزء کاونتی (بخش)<ref>county </ref>&nbsp;گوئنت<ref>Gwent </ref>&nbsp;شد. کومبران<ref>Cwmbran </ref>&nbsp;(مرکز اداری) و چِپستو<ref>Chepstow </ref>&nbsp;از شهرهای مهم آن به‌شمار می‌روند. رودهای وای<ref>Wye </ref>&nbsp;و آسک<ref>Usk </ref>&nbsp;در این ناحیه جریان دارند و شمال آن کوهستانی است. مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از قلعه‌های چپستو و رََگلن<ref>Raglan </ref>، و صومعۀ تینترن<ref>Tintern Abbey</ref>. در زمین‌‌های پست<ref>lowlands</ref>&nbsp;آن کشت گندم رواج دارد. ساحل<ref>coast </ref>&nbsp;مانمت‌شر در فصل بهار در معرض موج‌های بلندی است که ارتفاع آن‌ها در چپستو به ۱۸ متر می‌رسد. دیوارهای دریایی، قسمت جنوبی منطقه را در شرق و غرب رود آسک محافظت می‌کنند. در مناطق چپستو، کلدیکات، رَگلن و سایر نقاط، ویرانه‌هایی از دژهای مستحکم فئودالی وجود دارد. بر اساس قانون اتحاد<ref>Act of Union </ref>&nbsp;۱۵۳۶، بخش اولیۀ مانموت‌شر پدید آمد. سپس در زمان خاندان تودور<ref>Tudor </ref>، تحت نظارت دادگاه‌های وست‌مینستر<ref>Westminster</ref>&nbsp;درآمد و از ۱۹۶۴ به بخشی از ویلز تبدیل شد.
ناحیه<ref>unitary authority</ref>ای در جنوب شرقی [[ویلز]]<ref>Wales </ref>، با 849 کیلومتر مربع مساحت، و 93,886 نفر جمعیت (۲۰۲۲). بین ۱۹۷۴ و ۱۹۹۶ (به استثنای ناحیه‌ای کوچک در مرز آن با مید گلمورگن<ref>Mid Glamorgan</ref>)، جزء کاونتی (بخش)<ref>county </ref>&nbsp;گوئنت<ref>Gwent </ref>&nbsp;شد. کومبران<ref>Cwmbran </ref>&nbsp;(مرکز اداری) و چِپستو<ref>Chepstow </ref>&nbsp;از شهرهای مهم آن به‌شمار می‌روند. رودهای وای<ref>Wye </ref>&nbsp;و آسک<ref>Usk </ref>&nbsp;در این ناحیه جریان دارند و شمال آن کوهستانی است. مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از قلعه‌های چپستو و رََگلن<ref>Raglan </ref>، و صومعۀ تینترن<ref>Tintern Abbey</ref>. در زمین‌‌های پست<ref>lowlands</ref>&nbsp;آن کشت [[گندم]] رواج دارد. ساحل<ref>coast </ref>&nbsp;مانموت‌شر در فصل بهار در معرض موج‌های بلندی است که ارتفاع آن‌ها در چپستو به ۱۸ متر می‌رسد. دیوارهای دریایی، قسمت جنوبی منطقه را در شرق و غرب رود آسک محافظت می‌کنند. در مناطق چپستو، کلدیکات، رَگلن و سایر نقاط، ویرانه‌هایی از دژهای مستحکم فئودالی وجود دارد. بر اساس قانون اتحاد<ref>Act of Union </ref>&nbsp;۱۵۳۶، بخش اولیۀ مانموت‌شر پدید آمد. سپس در زمان خاندان [[تودور، سلسله|تودور]]<ref>Tudor </ref>، تحت نظارت دادگاه‌های وست‌مینستر<ref>Westminster</ref>&nbsp;درآمد و از ۱۹۶۴ به بخشی از ویلز تبدیل شد.
&nbsp;
&nbsp;
<br/> <!--38089200-->
<br/> <!--38089200-->
سرویراستار، ویراستار
۵۱٬۲۶۸

ویرایش