اسفندیار قره باغی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
|لقب= | |لقب= | ||
|زادروز= تبریز 1 بهمن 1320ش | |زادروز= تبریز 1 بهمن 1320ش | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ=تبریز 17 آذر 1401ش | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
|ملیت=ایرانی | |ملیت=ایرانی | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:2042152065.jpg|جایگزین= اسفندیار قرهباغی|بندانگشتی|اسفندیار قرهباغی]] | [[پرونده:2042152065.jpg|جایگزین= اسفندیار قرهباغی|بندانگشتی|اسفندیار قرهباغی]] | ||
اسفندیار قرهباغى (تبریز 1 بهمن 1320ش- | اسفندیار قرهباغى (تبریز 1 بهمن 1320ش- تبریز 17 آذر 1401ش) | ||
خواننده و مدرس ایرانی آواز کلاسیک (اپرا). پدرش، قلی خان سالار (مشهور به ساری قلی خان)، از طنزپردازان معروف تبریز بوده است. اسفندیار از کودکی به یادگیری موسیقی و آواز پرداخت. از 16 سالگی در هنرستان موسیقى تبریز به تحصیل آواز کلاسیک و ترومپت پرداخت و در سال 1342 از این هنرستان فارغالتحصیل شد. بعد از این دوره براى آموزش موسیقى به | خواننده و مدرس ایرانی آواز کلاسیک (اپرا). پدرش، قلی خان سالار (مشهور به ساری قلی خان)، از طنزپردازان معروف [[تبریز، شهر|تبریز]] بوده است. اسفندیار از کودکی به یادگیری موسیقی و آواز پرداخت. از 16 سالگی در هنرستان موسیقى تبریز به تحصیل آواز کلاسیک و [[ترومپت]] پرداخت و در سال 1342 از این هنرستان فارغالتحصیل شد. بعد از این دوره براى آموزش موسیقى به [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]] رفت و از سال 1347 در گروه اپراى تهران، تکخوانِ باس اپرا بود. او تا زمان [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، کارشناس موسیقى [[وزارت آموزش و پرورش]] و [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزارت فرهنگ و هنر]] در دانشسراى هنر، [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقى ملى]] و هنرستان باله بوده. از دیگر فعالیتهای وی میتوان به تدریس موسیقى و آواز کلاسیک در هنرستانها و دانشسراى هنر (حدود 25 سال)، رهبری گروه کر [[دانشگاه تهران]] (تا قبل از انقلاب) و سرپرستی گروههاى کر مدارس تهران اشاره کرد. | ||
قرهباغى از سال 1346 | قرهباغى از سال 1346 همکارى خود را با [[تالار رودکی|تالار رودکى]] در قسمت اپرا و در سال 1347 به عنوان آسیستان گروه کر رادیو (به سرپرستى ایرج گلسرخى) آغاز کرد و ادامه داد. او در سال 1358 از مشاغل دولتی بازنشسته شد، ولى از سال 1362 دوباره با سمتهایی چون مدیریت امور ادارى، مسئول هماهنگى موسیقى رادیو و تلویزیون، رهبر گروه کر، سرپرست موسیقى و ارکستر آذربایجانى و مسئول ضبط قطعات در استودیوها به کار پرداخت. قرهباغی طی سال 1365 رهبر گروه کر [[تالار وحدت]] بوده است. او طی دوران جنگ تحمیلی، حدود 700 سرود (به صورت تکخوانی و اپرای گروهی) اجرا کرده است. از افتخارات او میتوان به دریافت مدرک درجهی یک هنری (معادل دکترا) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اشاره کرد. | ||
قرهباغی جز آواز، ترومپت را به صورت حرفهای مینوارد و با نواختن سازهای پیانو و ویولن نیز آشنایی دارد. او طی دهههای اخیر، جز آواز کلاسیک، این سازها را نیز تدریس کرده است. از فعالیتهای اجرایی مهم قرهباغی به رهبری گروه کُر صدا و سیما و سمتهایی چون ریاست مرکز سرود و آهنگهای انقلابی، ریاست کمیتهی آواز کلاسیک خانهی موسیقی، مسئول موسیقی رادیو و نایب رئیس کانون هنرمندان ایران میتوان اشاره کرد. | قرهباغی جز آواز، ترومپت را به صورت حرفهای مینوارد و با نواختن سازهای [[پیانو]] و [[ویولن]] نیز آشنایی دارد. او طی دهههای اخیر، جز آواز کلاسیک، این سازها را نیز تدریس کرده است. از فعالیتهای اجرایی مهم قرهباغی به رهبری گروه کُر صدا و سیما و سمتهایی چون ریاست مرکز سرود و آهنگهای انقلابی، ریاست کمیتهی آواز کلاسیک خانهی موسیقی، مسئول موسیقی رادیو و نایب رئیس کانون هنرمندان ایران میتوان اشاره کرد. اولین اجرای رادیویی او در سال ۱۳۵۰ سرود ''ای ایران'' بود که با همکاری ارکستر بزرگ رادیو تلویزیون ملی ایران (با رهبری [[فخرالدینی، فرهاد|فرهاد فخرالدینی]]) اجرا شد. او در سالهای اخیر قطعاتی حماسی را با عنوانهای ''سمفونی ارس'' و ''سمفونی خلیج فارس'' آهنگسازی کرده و خوانده است. | ||
معروفترین سرود قرهباغی، ''آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو''ست که آهنگش را [[احمدعلی راغب]] ساخته است. | معروفترین سرود قرهباغی، ''آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو''ست که آهنگش را [[راغب، احمدعلی|احمدعلی راغب]] ساخته است. | ||
قرهباغی پس از گذراندن یک دورۀ بیماری سرطان درگذشت. | |||
[[رده:موسیقی]] | [[رده:موسیقی]] | ||
[[رده:ایران - اشخاص]] | [[رده:ایران - اشخاص]] | ||