آماری، میکله (۱۸۰۶ـ۱۸۸۹): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آماری، میکِلِه ( | آماری، میکِلِه (۱۸۰۶ـ۱۸۸۹م)(Amari, Michele) | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
|سبک = | |سبک = | ||
|مکتب = | |مکتب = | ||
|سمت =نماینده شورای انقلاب، وزیر دارایی، استاد زبان عربی در دانشگاه های پیزا و فلورانس ( | |سمت =نماینده شورای انقلاب، وزیر دارایی، استاد زبان عربی در دانشگاه های پیزا و فلورانس (۱۸۶۴م)، نماینده نخستین مجلس شورای ایتالیا (۱۸۶۱م)، وزیر آموزش و پرورش (۱۸۶۲ـ۱۸۶۴م)، رییس کنگره چهارم (۱۸۷۸م) و پنجم (۱۸۸۱م) خاورشناسان در فلورانس | ||
|جوایز و افتخارات = | |جوایز و افتخارات = | ||
|آثار =نبرد نماز شامگاهان سیسیل ( | |آثار =نبرد نماز شامگاهان سیسیل (۱۸۴۲م)؛ تاریخ مسلمانان در سیسیل در ۳ جلد (۱۸۵۴ـ۱۸۷۲م)؛ گورنوشتههای عربی سیسیل در ۳ جلد (پالرمو ۱۸۷۱ـ۱۸۷۲م)؛ یادبودهای تازۀ عربی از تاریخ جنووا (۱۸۸۳م)؛ اسناد عربی در بایگانی سلطنتی فلورانس (۱۸۶۳م)؛ کتابشناسی کهن قرآن (پالرمو، ۱۹۰۸ـ۱۹۱۰م)؛ تسلّیات سیاسی ابن ظفر (۱۸۵۱م) | ||
|خویشاوندان سرشناس = | |خویشاوندان سرشناس = | ||
|گروه مقاله =تاریخ جهان | |گروه مقاله =تاریخ جهان | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}خاورشناس، تاریخنگار و دولتمرد میهندوست ایتالیایی. پدرش از رجال سیاسی بود. دروس ابتدایی را نزد معلمان خصوصی و زبانهای فرانسوی و انگلیسی را فراگرفت. در | }}خاورشناس، تاریخنگار و دولتمرد میهندوست ایتالیایی. پدرش از رجال سیاسی بود. دروس ابتدایی را نزد معلمان خصوصی و زبانهای فرانسوی و انگلیسی را فراگرفت. در ۱۸۳۷م در وزارت دادگستری پادشاهی ناپل به کار پرداخت. با نوشتن کتاب ''نبرد نماز شامگاهان سیسیل''<ref>''The History of the War of the Sicilian Vespers''</ref> (۱۸۴۲م) دربارۀ قیام مردم [[سیسیل]]<ref>Sicily</ref> در برابر بیدادگری شارل دانژو، از حکومت [[بوربون، سلسله|بوربون]]<ref>Bourbon</ref>ها در [[ناپل]]<ref>Naples</ref> آزار فراوان دید و ناگزیر به [[فرانسه]]<ref>France</ref> کوچید. در فرانسه عربی را به خوبی آموخت. در ۱۸۴۸م به سیسیل بازگشت، و به نمایندگی شورای انقلاب و سپس به وزارت دارایی برگزیده شد. اما با بازگشت خاندان بوربون به سیسیل بار دیگر به فرانسه رفت (۱۸۴۹م). در آنجا فهرست دستنویسهای عربی [[کتابخانه ملی فرانسه|کتابخانۀ ملی پاریس]] را تهیه کرد. در ۱۸۵۹م به فرماندهی [[گاریبالدی، جوزپه (۱۸۰۷ـ۱۸۸۲)|گاریبالدی]]<ref>Garibaldi</ref> برای مبارزه به [[ایتالیا]]<ref>Italy</ref> بازگشت و سپس استاد زبان عربی در دانشگاههای [[پیزا، شهر|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> (۱۸۶۴م) شد. پس از بیرونراندن بوربونها از ایتالیا (۱۸۶۰م)، به نمایندگی مردم در نخستین مجلس شورای ایتالیا (۱۸۶۱م) و سپس به وزارت آموزش و پرورش (۱۸۶۲ـ۱۸۶۴م) برگزیده شد. ریاست کنگرۀ چهارم (۱۸۷۸م) خاورشناسان را در فلورانس بهعهده داشت و در پنجمین کنگرۀ (۱۸۸۱م) آن در [[برلین]]<ref>Berlin</ref> نیز شرکت داشت. از دیگر آثار اوست: ''تاریخ مسلمانان در سیسیل'' در ۳ جلد که از معتبرترین پژوهشها در تاریخ مسلمانان سیسیل است (۱۸۵۴ـ۱۸۷۲م)؛ ''گورنوشتههای عربی سیسیل'' در ۳ جلد ([[پالرمو، شهر|پالرمو]]<ref>Palermo</ref> ۱۸۷۱ـ۱۸۷۲م)؛ ''یادبودهای تازۀ عربی از تاریخ [[جنووا، شهر|جنووا]]'' (۱۸۸۳م)؛ ''اسناد عربی در بایگانی سلطنتی فلورانس'' (۱۸۶۳م)؛ ''کتابشناسی کهن قرآن'' (پالرمو، ۱۹۰۸ـ۱۹۱۰م)؛ ''تسلّیات سیاسی ابن ظفر'' (۱۸۵۱م) که ترجمۀ ایتالیایی ''السلوانالمُطاع'' ابن ظفر نویسندۀ مسلمان سیسیلی است.<br /> | ||
| | ||