پرش به محتوا

نیکلسون، بن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br/> [[File:39238100.jpg|thumb|تابلوي «طرح» 1933، اثر بن نيکلسون]]
نیکُلْسون، بِن (۱۸۹۴ـ۱۹۸۲)(Nicholson, Ben)<br /> {{جعبه زندگینامه
 
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =بن نیکلسون
|عنوان =بن نیکلسون
|نام =Ben Nicholson
|نام =Ben Nicholson
خط ۳۱: خط ۲۹:
}}
}}


هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از کوبیسم<ref>cubism  
هنرمند انتزاع‌گرا<ref>abstract</ref>ی انگلیسی. پس از طبع‌آزمایی‌‌های اولیه‌اش با تأثیر از [[کوبیسم]]<ref>cubism  
 
</ref> و گروه هلندیِ [[د استیل|دِ استَیل]]<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، [[نیکلسون، ویلیام (۱۸۷۲ـ۱۹۴۹)|ویلیام نیکلسون]]<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)|باربارا هپورت]]<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد.  
</ref> و گروه هلندیِ دِ استَیل<ref>De Stijl </ref>، سبک ظریفی را در خلق نقش‌برجسته‌<ref>relief </ref>های هندسی پروراند که اوج آن در مجموعۀ نقش‌برجستۀ سفید (۱۹۳۳ـ۱۹۳۸)، و ''شِعرای یمانی مارس''<ref>''Sirius March''</ref> (۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>) تجلّی یافته است. نیکلسون در ۱۹۵۷ برندۀ اولین جایزۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim Award </ref> شد. پدرش، ویلیام نیکلسون<ref>William Nicholson </ref>، نیز هنرمند بود. مدت کوتاهی در هنرستان اسلید<ref>Slade School of Art </ref> لندن درس خواند. در ۱۹۲۰ با وینیفرد نیکلسون<ref>Winifred Nicholson</ref> نقاش (۱۸۹۳ـ۱۹۸۱)، و در ۱۹۳۴ با باربارا هپورت<ref> Barbara Hepworth </ref> مجسمه‌ساز، ازدواج کرد. در دیدارهایش از پاریس با پیکاسو<ref>Picasso</ref>، موندریان<ref> Mondrian </ref>، میرو<ref>Miró </ref>، برانکوزی<ref>Brancusi </ref>، و کالدر<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).


در دیدارهایش از پاریس با [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[موندریان، پیت (۱۸۷۲ـ۱۹۴۴)|موندریان]]<ref> Mondrian </ref>، [[میرو، خوآن (۱۸۹۳ـ۱۹۸۳)|میرو]]<ref>Miró </ref>، [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)|برانکوزی]]<ref>Brancusi </ref>، و [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)|کالدر]]<ref>Calder </ref> آشنا شد و سبک او از ترکیب کوبیسم و هنر ساده‌انگارانۀ آثار اولیه‌اش ـ نقاشان هنر ساده‌انگارانه از‌جمله کریستوفر وود<ref>Christopher Wood </ref> و آلفرد والیس<ref>Alfred Wallis </ref> (۱۸۵۵ـ۱۹۴۲) را می‌شناخت ـ به انتزاع مطلق گرایید. بعدها از سرآمدان مکتب سنّت آیوز<ref>St Ives School </ref> شد. سرسپردگی نیکلسون به هنر انتزاعی، انتشار نشریاتی را هم در پی داشت، از‌جمله ''دایره''<ref>''Circle''</ref> (۱۹۳۷) که مجله‌ای بین‌المللی در بررسی ساختگری<ref> constructivism </ref> بود، و کتاب ''یادداشت‌هایی دربارۀ هنر انتزاعی''<ref>''Notes on Abstract Art''</ref> (۱۹۴۱).
[[پرونده:39238100-2.jpg|بندانگشتی|پرتره‌ی بن نیکلسون اثر میبل پراید]]
[[پرونده:39238100-3.jpg|بندانگشتی|اثری از بن نیکلسون]]
&nbsp;
&nbsp;


----
----


[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]
[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]  
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />
userexport، سرویراستار، ویراستار
۱۱٬۷۸۱

ویرایش