پرش به محتوا

قاعده دال و ذال: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
قاعدۀ دال و ذال در زبان تاریخی فارسی و شعر و کتابت فارسی.
قاعدۀ دال و ذال در زبان تاریخی و شعر و کتابت فارسی.


در زبان فارسی قدیم، تلفظ حرف «[[د]]» و «[[ذ]]» به هم نزدیک بوده، اما به تدریج این تفاوت از بین رفته است. این تفاوت تلفظ تا قبل از حملۀ [[مغول]] و حتی تا اواسط قرن هفتم در زبان ادبی و محاوره محفوظ بود. بسیاری از کلماتی که امروزه با «د» نوشته می‌شوند، در گذشته «ذ» تلفظ می‌شده و با نقطه یا به اصطلاح به صورت ذال معجمه (نقطه‌دار) نوشته می‌شده‌اند. شاعران قدیم قاعدتاً کلماتی را که به «د» ختم می‌شده با «ذ» [[قافیه]] نمی‌کرده‌اند. حتی بعد از آن که تفاوت تلفظ این دو حرف از بین رفت، این قاعده بنا به سنت باقی ماند و برای تشخیص تفاوت د و ذ در کلمات فارسی، قاعده‌ای به این شکل وضع شد که شاعران آن را رعایت می‌کردند:
در زبان فارسی قدیم، تلفظ حرف «[[د]]» و «[[ذ]]» به هم نزدیک بوده، اما به تدریج این تفاوت از بین رفته است. این تفاوت تلفظ تا قبل از حملۀ [[مغول]] و حتی تا اواسط قرن هفتم در زبان ادبی و محاوره محفوظ بود. بسیاری از کلماتی که امروزه با «د» نوشته می‌شوند، در گذشته «ذ» تلفظ می‌شده و با نقطه یا به اصطلاح به صورت ذال معجمه (نقطه‌دار) نوشته می‌شده‌اند. شاعران قدیم قاعدتاً کلماتی را که به «د» ختم می‌شده با «ذ» [[قافیه]] نمی‌کرده‌اند. حتی بعد از آن که تفاوت تلفظ این دو حرف از بین رفت، این قاعده بنا به سنت باقی ماند و برای تشخیص تفاوت د و ذ در کلمات فارسی، قاعده‌ای به این شکل وضع شد که شاعران آن را رعایت می‌کردند:
سرویراستار، ویراستار
۷۵٬۴۷۴

ویرایش