پرش به محتوا

برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۹: خط ۲۹:
}}[[File:Ingrid-Bergman.jpg|thumb|left|اینگرید برگمان]]برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)(Bergman, Ingrid)<br /> [[File:12199700.jpg|thumb|بِرْگْمان، اينگريد]]
}}[[File:Ingrid-Bergman.jpg|thumb|left|اینگرید برگمان]]برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)(Bergman, Ingrid)<br /> [[File:12199700.jpg|thumb|بِرْگْمان، اينگريد]]


بازیگر امریکایی، زادۀ سوئد. در ۱۹۳۹ به امریکا آمد تا در نسخۀ دوباره‌سازی فیلم ''اینترمتسو (میان‌پرده)''<ref>Intermezzo</ref> (۱۹۳۹) به تهیه‌کنند‌گی دیوید اُسلزنیک<ref>David O Selznick  
بازیگر امریکایی، زادۀ سوئد. در ۱۹۳۹ به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] آمد تا در نسخۀ دوباره‌سازی فیلم ''اینترمتسو (میان‌پرده)''<ref>Intermezzo</ref> (۱۹۳۹) به تهیه‌کنند‌گی دیوید اُسلزنیک<ref>David O Selznick  
</ref> بازی کند؛ او پیش‌تر با بازی در نسخۀ سوئدی این فیلم ۱۹۳۶، به کارگردانی گوستاف مولاندر به‌شهرت رسیده بود. سپس در برخی از فیلم‌های کلاسیک هالیوود همچون ''کازابلانکا''<ref>Casablanca </ref>(۱۹۴۲)، ''زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آید''<ref>For Whom the Bell Tolls </ref> (۱۹۴۳)، ''چراغ گاز''<ref>Gaslight </ref> (۱۹۴۴، برای بازی در این فیلم برندۀ جایزۀ اسکار شد)، و ''بدنام''<ref>Notorious </ref> (۱۹۴۶) بازی کرد. حضور برگمان بر پردۀ سینما ترکیبی از طراوت و شادابی، زیباییِ معصومانه، و بردباری بود. هنگامی‌که شوهرش را ترک کرد و از [[روسلینی، روبرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷)|روبرتو روسّلّینیِ]]<ref>Roberto Rossellini </ref> کارگردان باردار شد، در واقع رسم هالیوود را شکست و به‌همین علت او را سال‌ها از سینما طرد کردند. در دورۀ تبعید در اروپا فیلم بازی می‌کرد، ازجمله در ''استرومبولی''<ref>Stromboli </ref> (۱۹۴۹) به کارگردانی روسّلّینی. برگمان، پس از بازگشت به امریکا، در فیلم‌های ''آناستازیا''<ref>Anastasia </ref> (۱۹۵۶) و ''قتل در قطار سریع‌السیر شرق''<ref>Murder on the Orient Express
</ref> بازی کند؛ او پیش‌تر با بازی در نسخۀ سوئدی این فیلم ۱۹۳۶، به کارگردانی گوستاف مولاندر به‌شهرت رسیده بود. سپس در برخی از فیلم‌های کلاسیک هالیوود همچون ''کازابلانکا''<ref>Casablanca </ref>(۱۹۴۲)، ''زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آید''<ref>For Whom the Bell Tolls </ref> (۱۹۴۳)، ''چراغ گاز''<ref>Gaslight </ref> (۱۹۴۴، برای بازی در این فیلم برندۀ جایزۀ اسکار شد)، و ''بدنام''<ref>Notorious </ref> (۱۹۴۶) بازی کرد. حضور برگمان بر پردۀ سینما ترکیبی از طراوت و شادابی، زیبایی معصومانه، و بردباری بود. هنگامی‌که شوهرش را ترک کرد و از [[روسلینی، روبرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷)|روبرتو روسّلّینی]]<ref>Roberto Rossellini </ref> کارگردان باردار شد، در واقع رسم هالیوود را شکست و به‌همین علت او را سال‌ها از سینما طرد کردند. در دورۀ تبعید در اروپا فیلم بازی می‌کرد، ازجمله در ''استرومبولی''<ref>Stromboli </ref> (۱۹۴۹) به کارگردانی روسّلّینی. برگمان، پس از بازگشت به امریکا، در فیلم‌های ''آناستازیا''<ref>Anastasia </ref> (۱۹۵۶) و ''قتل در قطار سریع‌السیر شرق''<ref>Murder on the Orient Express
</ref> (۱۹۷۴) بازی کرد و برای بازی در این دو فیلم برندۀ دو جایزۀ اسکار شد.
</ref> (۱۹۷۴) بازی کرد و برای بازی در این دو فیلم برندۀ دو جایزۀ اسکار شد.


سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش