اشعری، ابوالحسن (بصره ۲۶۰ـ بغداد ۳۲۴ق): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
DaneshGostar (بحث | مشارکتها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1') |
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
|سمت =موسس مکتب کلامی اشعری | |سمت =موسس مکتب کلامی اشعری | ||
|جوایز و افتخارات = | |جوایز و افتخارات = | ||
|آثار = | |آثار = الاِبانَة عن اصولِ الدِّیانة (مدینه، ۱۹۷۵)؛ اَللُّمَع فیالرَّدِ عَلی اَهلِ الزَّیغِ وَ البِدَع (قاهره، ۱۹۵۵)؛ مقالاتُ الاِسلامِیین و اختلافُالمُصَلّین (۱۹۶۳) | ||
|خویشاوندان سرشناس = | |خویشاوندان سرشناس = | ||
|گروه مقاله =فلسفه، منطق و کلام | |گروه مقاله =فلسفه، منطق و کلام | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}<p>مؤسس مکتب کلامی اشعری و شافعیمذهب. از نوادگان ابوموسی اشعری بود. از ابوخلیفه جُمَحی، زکریّای ساجی، سهل بن نوح بَصری، محمد بن یعقوب مُقری و عبدالرحمان بن خَلَف ضَبّی حدیث شنید. از ابواسحاق مروزی فقه آموخت. شاگرد و فرزندخواندۀ ابوعلی جُبّایی متکلم بزرگ معتزلی بود. اشعری دیرزمانی اعتزالی بود و مانند آنها منطق و فلسفه میدانست. در حدود ۴۰سالگی، بنابر مشهور | }}<p>مؤسس مکتب کلامی اشعری و شافعیمذهب. از نوادگان [[ابوموسی اشعری، عبدالله بن قیس ( ـ۴۴ق)|ابوموسی اشعری]] بود. از ابوخلیفه جُمَحی، زکریّای ساجی، سهل بن نوح بَصری، محمد بن یعقوب مُقری و عبدالرحمان بن خَلَف ضَبّی حدیث شنید. از ابواسحاق مروزی فقه آموخت. شاگرد و فرزندخواندۀ [[ابوعلی جبایی|ابوعلی جُبّایی]] متکلم بزرگ معتزلی بود. اشعری دیرزمانی اعتزالی بود و مانند آنها منطق و فلسفه میدانست. در حدود ۴۰سالگی، بنابر مشهور به سبب آنکه پیامبر (ص) را به خواب دید، از معتزله دست برداشت. در یک روز جمعه، در مسجد جامع [[بصره]] آشکارا از عقاید معتزلیان توبه کرد. اشعری در فروع فقه تابع مذهب شافعی شد، ولی در اثبات عقاید دینی خود با وجود نهیِ اصحاب سنّت و حدیث، ادلۀ کلامی را به کار برد و اصول آن را با عقاید اهل سنّت و جماعت وفق داد. برخلاف [[معتزله]]، معتقد به قِدَم قرآن و تفاوت بین ذات و صفات خدا و ضرورت رؤیت خداوند در آخرت شد. به شدت با معتزله دشمنی میورزید. وی یکی از اثرگذارترین متکلمین در جهان اسلام به ویژه در میان اهل سنّت است. از آثارش:'' الاِبانَة عن اصولِ الدِّیانة'' (مدینه، ۱۹۷۵)؛ ''اَللُّمَع فیالرَّدِ عَلی اَهلِ الزَّیغِ وَ البِدَع'' (قاهره، ۱۹۵۵)؛ ''مقالاتُ الاِسلامِیین و اختلافُالمُصَلّین'' (۱۹۶۳). این کتاب بزرگترین اثر باقیماندۀ او و کهنترین منبع در زمینۀ تاریخ عقاید اسلامی است و به کوشش [[ریتر، هلموت (۱۸۹۲ـ۱۹۷۱)|هلموت ریتر]] در ۳ جلد چاپ شده است؛ ''رسالةالایمان''؛ ''رسالة فی اِستِحسانِ'' الْخَوْضِ فی عِلمِ الکلام (حیدرآباد، ۱۳۲۳ق).</p> | ||
<br><!--11360900--> | <br><!--11360900--> | ||
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]] | [[رده:فلسفه ، منطق و کلام]] | ||
[[رده:کلام – اشخاص و فرقه ها و آثار]] | [[رده:کلام – اشخاص و فرقه ها و آثار]] | ||