پرش به محتوا

میچم، رابرت (۱۹۱۷ـ۱۹۹۷): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۷: خط ۲۷:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}
میچم، رابرت (۱۹۱۷ـ۱۹۹۷)(Mitchum, Robert)<br /> [[File:38567800.jpg|thumb|ميچِم، رابِرْت]]
[[پرونده:38567800-1.jpg|بندانگشتی|رابرت میچم]]
 
میچم، رابرت (۱۹۱۷ـ۱۹۹۷)(Mitchum, Robert)<br /> [[File:38567800.jpg|thumb|رابرت میچم]]


بازیگر امریکایی سینما. دوران کاری او، که شامل فیلم‌سازی و ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی است، بیش از ۵۰ سال از تاریخ سینما را دربرمی‌گیرد. ازجمله ستارگان ماندگار هالیوود بود و نقش قهرمان بی‌قید امروزی یا روان‌پریش شریر را نیز به‌خوبی ایفا می‌کرد. نقش‌آفرینی‌های جدی او در بسیاری از فیلم‌های جنگی<ref>war films</ref>، ملودرام<ref>melodrama film </ref>، فیلم [[فیلم نوآر|نُوار]]<ref>noir </ref>، و وسترن<ref>western </ref>های دهۀ ۱۹۴۰ و اوایل دهۀ ۱۹۵۰ جایگاه او را در میان بزرگ‌ترین ستارگان هالیوود تثبیت کرد. ازجمله فیلم‌های اوست: ''از دل گذشته‌ها''<ref>''Out of the Past''</ref> (۱۹۴۷)، ''شب شکارچی''<ref>''The Night of the Hunter''</ref> (۱۹۵۵)، و ''دوستان ادی کویل''<ref>''The Friends of Eddie Coyle''</ref> (۱۹۷۳). میچم بازیگری در سینما را با فیلم ''چرم‌سوزها''<ref>''Leather Burners''</ref> در ۱۹۴۲ آغاز کرد. بازی او نخست نمود چندانی نداشت و بیشتر به فیلم‌های درجۀ دو، ازجمله هشت نقش در مجموعۀ «وسترن‌های هوپَلانگ کسیدی<ref>Hopalong Cassidy </ref>»، محدود می‌شد. ولی بازیِ ستودنی‌اش در فیلم ''سرگذشت سرباز جو''<ref>''The Story of G I Joe''</ref> (۱۹۴۵) موقعیتش را تغییر داد؛ با این فیلم به‌شهرت رسید و برای اولین‌بار نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد. نقش جف بیلی<ref>Jeff Bailey </ref>، قهرمان نمونۀ سَبْکِ نُوار، در فیلم ''از دل گذشته‌ها'' و نقش شخصیت روان‌پریش شریر و سرخوش در فیلم‌های ''شب شکارچی'' (۱۹۵۵) و ''تنگۀ وحشت''<ref>''Cape Fear''</ref> (۱۹۶۱) از بهترین نقش‌هایش به‌شمار می‌روند. برخی از دیگر فیلم‌های او عبارت‌اند از ''مردان جسور''<ref>''The Lusty Men''</ref> (۱۹۵۲)، ''فرشته‌سیما''<ref>''Angel Face''</ref> (۱۹۵۲)، و ''بدرود عشق من''<ref>''Farewell, My Lovely''</ref> (۱۹۷۵)، که فیلم نئونُوار<ref>neo-noir </ref> و آکنده از حسرت گذشته است و او در آن نقش فیلیپ مارلو<ref>Philip Marlowe </ref>، کارآگاه خصوصی و دل‌مردۀ [[چندلر، ریموند (۱۸۸۸ـ ۱۹۵۹)|ریموند چندلر]]<ref>Raymond Chandler </ref>، را بازی کرد. میچم در سال‌های بعد به‌تناوب در سینما و تلویزیون ظاهر شد، از جمله در مجموعه‌های تلویزیونی ''بادهای جنگ''<ref>''The Winds of War''</ref> (۱۹۸۳) و ''جنگ و خاطره''<ref>''War and Remembrance''</ref> (۱۹۸۸). در میانۀ دهۀ ۱۹۹۰ در چند فیلم ایفای نقش کرد که مشهورترین آن‌ها وسترن نامتعارف ''مرد مرده''<ref>''Dead Man''</ref> (۱۹۹۵) ساختۀ [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)|جیم جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref> است.
بازیگر امریکایی سینما. دوران کاری او، که شامل فیلم‌سازی و ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی است، بیش از ۵۰ سال از تاریخ سینما را دربرمی‌گیرد. ازجمله ستارگان ماندگار هالیوود بود و نقش قهرمان بی‌قید امروزی یا روان‌پریش شریر را نیز به‌خوبی ایفا می‌کرد. نقش‌آفرینی‌های جدی او در بسیاری از فیلم‌های جنگی<ref>war films</ref>، ملودرام<ref>melodrama film </ref>، فیلم [[فیلم نوآر|نُوار]]<ref>noir </ref>، و وسترن<ref>western </ref>های دهۀ ۱۹۴۰ و اوایل دهۀ ۱۹۵۰ جایگاه او را در میان بزرگ‌ترین ستارگان هالیوود تثبیت کرد. ازجمله فیلم‌های اوست: ''از دل گذشته‌ها''<ref>''Out of the Past''</ref> (۱۹۴۷)، ''شب شکارچی''<ref>''The Night of the Hunter''</ref> (۱۹۵۵)، و ''دوستان ادی کویل''<ref>''The Friends of Eddie Coyle''</ref> (۱۹۷۳). میچم بازیگری در سینما را با فیلم ''چرم‌سوزها''<ref>''Leather Burners''</ref> در ۱۹۴۲ آغاز کرد. بازی او نخست نمود چندانی نداشت و بیشتر به فیلم‌های درجۀ دو، ازجمله هشت نقش در مجموعۀ «وسترن‌های هوپَلانگ کسیدی<ref>Hopalong Cassidy </ref>»، محدود می‌شد. ولی بازیِ ستودنی‌اش در فیلم ''سرگذشت سرباز جو''<ref>''The Story of G I Joe''</ref> (۱۹۴۵) موقعیتش را تغییر داد؛ با این فیلم به‌شهرت رسید و برای اولین‌بار نامزد دریافت جایزۀ اسکار شد. نقش جف بیلی<ref>Jeff Bailey </ref>، قهرمان نمونۀ سَبْکِ نُوار، در فیلم ''از دل گذشته‌ها'' و نقش شخصیت روان‌پریش شریر و سرخوش در فیلم‌های ''شب شکارچی'' (۱۹۵۵) و ''تنگۀ وحشت''<ref>''Cape Fear''</ref> (۱۹۶۱) از بهترین نقش‌هایش به‌شمار می‌روند. برخی از دیگر فیلم‌های او عبارت‌اند از ''مردان جسور''<ref>''The Lusty Men''</ref> (۱۹۵۲)، ''فرشته‌سیما''<ref>''Angel Face''</ref> (۱۹۵۲)، و ''بدرود عشق من''<ref>''Farewell, My Lovely''</ref> (۱۹۷۵)، که فیلم نئونُوار<ref>neo-noir </ref> و آکنده از حسرت گذشته است و او در آن نقش فیلیپ مارلو<ref>Philip Marlowe </ref>، کارآگاه خصوصی و دل‌مردۀ [[چندلر، ریموند (۱۸۸۸ـ ۱۹۵۹)|ریموند چندلر]]<ref>Raymond Chandler </ref>، را بازی کرد. میچم در سال‌های بعد به‌تناوب در سینما و تلویزیون ظاهر شد، از جمله در مجموعه‌های تلویزیونی ''بادهای جنگ''<ref>''The Winds of War''</ref> (۱۹۸۳) و ''جنگ و خاطره''<ref>''War and Remembrance''</ref> (۱۹۸۸). در میانۀ دهۀ ۱۹۹۰ در چند فیلم ایفای نقش کرد که مشهورترین آن‌ها وسترن نامتعارف ''مرد مرده''<ref>''Dead Man''</ref> (۱۹۹۵) ساختۀ [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)|جیم جارموش]]<ref>Jim Jarmusch</ref> است.
سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش