شاهرودی، افشین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده:26038200.jpg|بندانگشتی|افشین شاهرودی]]<p>عکاس، شاعر و مترجم ایرانی. بیشتر به عکاسی از مردم تمایل دارد. در عکسهای متأخرش رگههایی از طنز بهچشم میخورد. در احیای قانون حق مؤلف در عرصۀ عکاسی ایران بسیار کوشید. در دانشگاه هنر، ارتباط تصویری خواند. از اوایل دهۀ ۱۳۶۰ش از معدود افرادی بود که به نقدنویسی عکس در مطبوعات پرداخت. به تدریس عکاس مطبوعاتی (فتوژورنالیسم) و تحلیل عکس، در دانشگاههای مختلف پرداخت (۱۳۷۱ـ۱۳۷۴). ازجمله کتابهای اوست: ''عکسها'' (۱۳۶۰)، ''پنجاهوپنج عکس'' (۱۳۶۹)،'' آرتور روتشتاین: مباحثی دربارهٔ عکاسی مستند و عکاسی برای مطبوعات'' (ترجمه- ۱۳۶۹)، ''هپروط'' (۱۳۸۲). چندین نمایشگاه انفرادی در ایران و خارج از ایران برگزار کرد، و داوری بسیاری از مسابقههای مطرح عکاسی ایران را برعهده داشته است. صاحبامتیاز و مدیرمسئول فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' است.</p> | }}[[پرونده:26038200.jpg|بندانگشتی|افشین شاهرودی]] | ||
[[پرونده:103-999- 2- 3.jpg|جایگزین=از اثار شاهرودی|بندانگشتی|از اثار شاهرودی]] | |||
<p>عکاس، شاعر و مترجم ایرانی. بیشتر به عکاسی از مردم تمایل دارد. در عکسهای متأخرش رگههایی از طنز بهچشم میخورد. در احیای قانون حق مؤلف در عرصۀ عکاسی ایران بسیار کوشید. در دانشگاه هنر، ارتباط تصویری خواند. از اوایل دهۀ ۱۳۶۰ش از معدود افرادی بود که به نقدنویسی عکس در مطبوعات پرداخت. به تدریس عکاس مطبوعاتی (فتوژورنالیسم) و تحلیل عکس، در دانشگاههای مختلف پرداخت (۱۳۷۱ـ۱۳۷۴). ازجمله کتابهای اوست: ''عکسها'' (۱۳۶۰)، ''پنجاهوپنج عکس'' (۱۳۶۹)،'' آرتور روتشتاین: مباحثی دربارهٔ عکاسی مستند و عکاسی برای مطبوعات'' (ترجمه- ۱۳۶۹)، ''هپروط'' (۱۳۸۲). چندین نمایشگاه انفرادی در ایران و خارج از ایران برگزار کرد، و داوری بسیاری از مسابقههای مطرح عکاسی ایران را برعهده داشته است. صاحبامتیاز و مدیرمسئول فصلنامۀ ''عکاسی خلاق'' است.</p> | |||
مجموعۀ کامل اشعار [[اسماعیل شاهرودی]] که عموی وی بوده به سعی افشین شاهرودی و توسط موسسه انتشارات نگاه منتشر شده است (1390). | مجموعۀ کامل اشعار [[اسماعیل شاهرودی]] که عموی وی بوده به سعی افشین شاهرودی و توسط موسسه انتشارات نگاه منتشر شده است (1390). | ||