آشتیانی، میرزا احمد (۱۳۰۰ـ۱۳۹۵ق): تفاوت میان نسخه‌ها

|نام =

فقیه، فیلسوف و عارف ایرانی، فرزند [[آشتیانی ، میرزا محمدحسن (تهران ۱۲۴۸ـ۱۳۱۹ق)|محمدحسن آشتیانی]]، افزون بر تحصیل نزد پدر، از حوزۀ درسی [[اشکوری، میرزا هاشم ( ـ تهران ۱۳۳۲ق)|میرزا هاشم اشکوری]]، [[نیریزی، میر شهاب الدین ( ـ تهران ۱۳۲۰ق)|آقا میر شهاب نیریزی]]، [[کرمانشاهی، میرزا حسن ( ـ تهران ۱۳۳۶ق)|میرزا حسن کرمانشاهی]]، [[نایینی ، میرزا محمدحسین (نایین ۱۲۷۷ـ نجف ۱۳۵۵ق)|میرزا محمد نائینی]] و جز آن‌ها بهره برد و آثار گوناگونی در [[فقه]]، [[کلام]]، [[فلسفه]]، [[حدیث]] و طب نوشت. از مشاهیر شاگردان اویند: [[آشتیانی، سیدجلال الدین (۱۳۰۴ـ مشهد ۱۳۸۴ش)|سید جلال‌الدین آشتیانی]]، حسن حسن‌زادۀ آملی، سید رضی شیرازی، و جعفر زاهدی. از آثارش: ''سرمایۀ سعادت''؛ ''لوامع‌الحقائق''؛ ''تذکرة‌الغافلین''.