برتران، هانری ـ گراسین (۱۷۷۳ـ۱۸۴۴): تفاوت میان نسخه‌ها

بِرتِران، هانری ـ گِراسین (۱۷۷۳ـ۱۸۴۴)(Bertrand, Henry-Gratien)

کنتِ برتران، ژنرال و مهندس نظامی فرانسوی، دوست ناپلئون اول و مُصاحب او در تبعید اول به البا<ref>Elba </ref> (۱۸۱۴ تا ۱۸۱۵) و سپس سَن هِلن<ref>St. Helena</ref> (۱۸۱۵ تا ۱۸۲۱). در ۱۹سالگی به‌عنوان مهندس وارد ارتش شد. در ۱۷۹۷، هنگام لشکرکشی ناپِلئون به ایتالیا، با او آشنا و سپس به مصر اعزام شد. در ۱۸۰۰ درجۀ ژنرالی گرفت و در ۱۸۰۴ آجودان مخصوص ناپلئون شد. ناپلئون، پل‌هایی را که برتران برای عبور ارتش فرانسه بر روی رودخانۀ دانوب ساخته، به‌عنوان زیباترین پل‌ها از دورۀ رومی‌ها به‌بعد، توصیف کرده است. حکم اعدام غیابی او پس از بازگشتش به فرانسه لغو شد. او در ۱۸۴۰ جنازۀ ناپلئون را هنگام انتقال از سَن هِلن به فرانسه همراهی کرد. کتاب خاطرات برتران با نام ''یادداشت‌هایی از سن‌ هلن''<ref>Notebooks From St.Helena</ref> (۳ جلد، ۱۹۴۹ـ۱۹۵۹) اطلاعات ارزشمندی از ویژگی‌های شخصیتی ناپلئون و زندگی او در تبعید به‌دست می‌دهد