پرش به محتوا

آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۷: خط ۲۷:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}[[File:10113700.jpg|thumb|جان جيمز آزبورن|جایگزین=]]
}}[[File:10113700.jpg|thumb|جان جيمز آزبورن|جایگزین=]]
آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴)(Osborne, John James)<br />  
[[پرونده:10113700-1.jpg|بندانگشتی|جان جیمز آزبورن]]
آزبورن، جان جیمز (۱۹۲۹ـ۱۹۹۴م)(Osborne, John James)<br />  


نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.
نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. با اولین نمایش‌نامه‌اش، ''با خشم به‌ یاد آر''<ref>''Look Back in Anger''</ref> (۱۹۵۶م)، به جرگۀ نخستین «جوانانِ خشمگین<ref>Angry Young Men</ref>» (نویسندگان سنت‌ ستیز دهۀ ۱۹۵۰م) تئاتر [[انگلستان]] پیوست. دیگر نمایش‌نامه‌هایش عبارت‌اند از ''نمایشگر''<ref>''The Entertainer''</ref> (۱۹۵۷م)، ''لوتر''<ref>''Luther''</ref> (۱۹۶۰م)، ''سند جعلی''<ref>''Inadmissible Evidence''</ref> (۱۹۶۴م)، و ''وطن‌پرستی برای من''<ref>''A Patriot for Me''</ref> (۱۹۶۵م). نمایش‌نامۀ ''با خشم به ‌یاد آر''، که پیش از ۳۰سالگی آن را منتشر کرد، از او چهره‌ای سرشناس ساخت و جانی تازه به نمایش انگلستان بخشید. احساس خودآزاری شخصیت اصلی اثر، که در برابر یک «نظام» می‌آشوبد، از نسلی حکایت می‌کند که از شکاف عمیق میان انتظارات خود و واقعیت کسل‌کنندۀ انگلستان روبه زوال دورۀ پس از جنگ سرخورده است. این نمایش‌نامه راه را برای نسل نمایش‌نامه‌نویسان خلاقی همچون [[پینتر، هارولد (۱۹۳۰ـ۲۰۰۸)|هارولد پینتر]]<ref>Harold Pinter</ref>، [[آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲)|جان آردن]]<ref>John Arden</ref>، [[بولت، رابرت (۱۹۲۴ـ۱۹۹۵)|رابرت بولت]]<ref>Robert Bolt</ref>، [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref>، و [[وسکر، آرنولد (۱۹۳۲)|آرنولد وسکر]]<ref>Arnold Wesker</ref> باز کرد. در نمایش‌نامه‌های آزبورن پیش از هر چیز دیگر به شخصیت‌پژوهی پرداخته می‌شود، اما مسائل اجتماعی فراگیرتری نیز در آن‌ها مطرح می‌شوند. آثار دیگر او عبارت‌اند از ''هتل آمستردام''<ref>''Hotel in Amsterdam''</ref> (۱۹۶۸م)، ''غرب سوئز''<ref>''West of Suez''</ref> (۱۹۷۱مم)، ''نگاه کن چگونه سقوط می‌کند''<ref>''Watch It Come Down''</ref> (۱۹۷۶م)، و ''خردسال‌تر از جنگاوری و کهن‌سال‌تر از فراموش‌کاری''<ref>''Too Young to Fight, Too old to Forget''</ref> (۱۹۸۵م). در نمایش ''دژا وو''<ref>''Déjà-Vu''</ref> (۱۹۹۲م) مجدداً از جیمی پورتر<ref>Jimmy Porter</ref>، شخصیت فراموش‌نشدنی ''با خشم به ‌یاد آر''، استفاده کرد، اما در این تلاش موفق نبود.
سرویراستار، ویراستار
۳۷٬۶۲۰

ویرایش