بازار، محله (تهران): تفاوت میان نسخه‌ها

بازار، محلّه (تهران)<br>

<p>هستۀ اصلی شهر تهران در دورۀ صفویان و قدیمی‌ترین محله آن در پیرامون بازار تشکیل شده و محلۀ عودلاجان از شرق و سنگلج از غرب و تا حدودی شمال و جنوب آن توسعه یافته بودند. در دوران قاجار، محدودۀ آن از جنوب، اواخر بازار عباس‌آباد، شرق و غرب خیابان‌های سیروس و سیدناصرالدین و از شمال خیابان بوذرجمهری (پانزده خرداد کنونی) بود. از طریق دروازه‌های حضرت عبدالعظیم و دروازه‌غار (میدان هرندی کنونی) با خارج از حصار شهر ارتباط داشت. به پنج پاتوق تقسیم می‌شد و بیست آب‌انبار، دو یخچال، دوازده حمام، چندین تیمچه، بازارچه و بازار ازجمله بازارچۀ ظل‌السلطانی و بازار امیر وجیه‌السلطنه در آن بود. خانۀ وزیرمختار انگلستان، خانۀ امیرکبیر، مدرسۀ دارالشفاء، مدرسۀ چال، و ضرابخانه از بناهای مهم محلۀ بازار بودند. در فاصلۀ دروازۀ حضرت عبدالعظیم و خانۀ وزیرمختار، در شمال خیابان مولوی امروزی، چال عظیمی بود که زنبورک‌خانه در آن مستقر بود و به آن گود زنبورک‌خانه می‌گفتند. </p>