خالدی، مهدی (۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۶۹ش): تفاوت میان نسخه‌ها

<p>نوازندۀ ایرانی ویولن و نواساز. نوازندگی را از ابوالحسن صبا فراگرفت و در بیست سالگی نوازندۀ رادیو تهران شد. اولین صفحات گرامافون از نواخته‌ها و ساخته‌های او که با آواز سید جواد بدیع‌زاده و تنبک علی زاهدی در هندوستان ضبط شد، شهرتش را در پی داشت. شهرتی که با ساختن مجموعه آهنگ ترانه‌هایی با ملودی‌های قوی و اجراهای دلنشین در سال‌های ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۳ به اوج رسید. شیوۀ نوازندگی و نواسازی خالدی، در موسیقی ایرانی رادیو تهران (۱۳۳۰ـ۱۳۵۰) رایج شد. خالدی مدتی نسبتاً طولانی از موسیقی کناره گرفت و به کارهای دیگر پرداخت؛ و پس از بازگشت مجدد نتوانست دورۀ اوج خود را تکرار کند. از آثار اوست: آهنگ‌ترانه‌های ''آمد نوبهار''؛ باکلام نواب صفا، ''ای خسرو خوبان''؛ از مهدی خالدی، ''به کنارم بنشین'' با کلام رهی معیری و سه صفحه گرام ۳۳ دور ''تک‌نوازی ویولن'' (۱۳۳۷).</p>