بندیان درگز، محوطه باستانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
بَنْدیانِ دَرْگز، محوّطۀ باستانی<br/> معبد و محوطهای باستانی در حدود دو کیلومتری شمال غربی | بَنْدیانِ دَرْگز، محوّطۀ باستانی<br/> معبد و محوطهای باستانی در حدود دو کیلومتری شمال غربی [[درگز، شهر|شهر درگز]] در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، در حدود بیست کیلومتری مرز ایران و [[ترکمنستان]]. این مجموعه در سال ۱۳۷۵ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ||
'''معرفی مجموعه''' | '''معرفی مجموعه''' | ||
محوطۀ باستانی بندیان از سه تپۀ کوچک شکل میگیرد و هزار | محوطۀ باستانی بندیان از سه تپۀ کوچک شکل میگیرد و هزار مترمربع وسعت دارد. اولین فصل کاوش در بندیان در ۱۳۷۳ش آغاز شد. در نتیجۀ کاوشها، تالاری ستوندار به شکل مربع با ستونهای گچی و دیوارهای چینهای پیدا شد. در شمال تالار، محرابی به ابعاد ۱.۷×۲.۸متر و ۳ اُستودان قرار دارد؛ بر روی اُستودانها صحنههایی از شکار، قوچ، بز کوهی، گریفون، مار، عقرب و اسب گچبری شده است. در بندیان آتشدانی کشف شده است که حضور آن در مجاورت استودانها، مغایر با شریعت [[زردشتی، آیین|زردشتی]] است. بر دیوارهای تالار صحنههایی از شکست سرداران هون و نیز ایزدبانوی [[آناهیتا]] گچبری شده است. کتیبۀ پهلوی [[ساسانی، هنر|ساسانی]] بندیان آنجا را کوشک یا دسکرهای معرفی میکند که از آن یزداد ارگبد مرو است که فردی به نام مهر شاپور وی را بدان سمت گماشته بود. | ||
---- | ---- | ||