محمود رحمانی پور: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
از دیگر اجراهای مهم رحمانیپور باید به همنوازی او با اساتیدی چون حسین تهرانی، [[علی اصغر بهاری (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علیاصغر بهاری]]، [[فرهنگ شریف]]، [[احمد عبادی]] و [[حسن ناهید]] در [[جشن هنر شیراز]] اشاره کرد. او همچنین برای شناساندن موسیقی سنتی ایران، از طرف وزارت فرهنگ و هنر، مسافرتهایی نیز به کشورهای شوروی (کنسرت سازهای ملی ایران)، امریکا، فرانسه (به سرپرستى مهدى مفتاح)، | نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[عود (موسیقی)|عود]]. پدرش (علی رحمانیپور) نیز با موسیقی ایرانی و نواختن تار آشنایی داشت. به تشویق پدرش از سال پنجم ابتدایی به [[هنرستان موسیقی ملی]] رفت و به توصیهی [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روحالله خالقی]] ساز ویولن را انتخاب کرد. در این دوره او به مدت 7 سال از آموزشهای اساتید برجستهای چون [[ابوالحسن صبا]] (ویولن)، [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)|نصرالله زرینپنجه]] (عود) و [[حسین تهرانی]] (تنبک) برخوردار بود. از دیگر اساتید ویولن او در این دوره باید به روحالله خالقی و [[مهدی مفتاح]] اشاره کرد. اولین اجرای خارج از هنرستان رحمانیپور در ارکستر وزارت فرهنگ و هنر آن زمان (به سرپرستی [[خادم میثاق، علی محمد (تهران ۱۲۸۶ـ همان جا ۱۳۳۷ش)|علیمحمد خادم میثاق]]) بود و پس از آن در سال ۱۳۳۲ به رادیو راه یافت و در ارکستر بزرگ برنامهی گلها در کنار اساتیدی مثل [[علی تجویدی]]، [[جواد معروفی]]، نصرالله زرینپنجه، [[امیرناصر افتتاح]] و [[احمد رحمانی پور|احمد رحمانیپور]] (برادر بزرگترش) به نوازندگی پرداخت. از دیگر فعالیتهای او در رادیو باید به عضویت در اركستر [[جهان پناه، عبدالله (تهران ۱۲۹۶ـ۱۳۷۵ش)|عبداللَّه جهانپناه]]، ارکستر سازهاى ملى (به سرپرستى مهدى مفتاح) (به عنوان نوازندهی عود) و حضور و تکنوازی عود در برنامهی «نوایى از موسیقى ملى» (به سرپرستى منوچهر جهانبگلو) اشاره کرد. او همچنین در ارکستر [[امیرهمایون خرم|همایون خرم]] (برنامهی دوم رادیو) نیز با خوانندگانی چون [[اکبر گلپایگانی (خواننده)|اکبر گلپایگانی]]، [[محمود محمودی خوانساری]]، [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|حسین خواجهامیری (ایرج)]]، [[عبدالوهاب شهیدی]] و [[محمدرضا شجریان]] اجرا داشته است. | ||
از دیگر اجراهای مهم رحمانیپور باید به همنوازی او با اساتیدی چون حسین تهرانی، [[علی اصغر بهاری (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علیاصغر بهاری]]، [[فرهنگ شریف]]، [[احمد عبادی]] و [[حسن ناهید]] در [[جشن هنر شیراز]] اشاره کرد. او همچنین برای شناساندن موسیقی سنتی ایران، از طرف وزارت فرهنگ و هنر، مسافرتهایی نیز به کشورهای شوروی (کنسرت سازهای ملی ایران)، [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، [[فرانسه]] (به سرپرستى مهدى مفتاح)، [[پاکستان]]، [[کویت]] (به همراهی [[انوشیروان روحانی|انوشیروان روحانى]])، [[کانادا]] (نمایشگاه جهانی کتاب) و [[افغانستان]] داشته است. | |||
رحمانىپور حدود 21 سال با رادیو همكارى كرده و 22 سال نیز معلم موسیقى و سرود مدارس تهران بوده است. | رحمانىپور حدود 21 سال با رادیو همكارى كرده و 22 سال نیز معلم موسیقى و سرود مدارس تهران بوده است. | ||
از آثار او میتوان تکنوازان جدید 173 (همنوازی عود: محمود رحمانی پور، قانون: بهروز قنسولی و تنبک: بهزاد رضوی نیا، در آواز ابوعطا؛ اجرای ۱۳۷۴) را نام برد. | از آثار او میتوان تکنوازان جدید 173 (همنوازی عود: محمود رحمانی پور، [[قانون (موسیقی)|قانون]]: بهروز قنسولی و تنبک: بهزاد رضوی نیا، در آواز ابوعطا؛ اجرای ۱۳۷۴) را نام برد. | ||
[[رده:موسیقی]] | [[رده:موسیقی]] | ||
[[رده:ایران - اشخاص]] | [[رده:ایران - اشخاص]] | ||