منفردزاده، اسفندیار: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
اسفندیار منفردزاده (۱۳۱۹ش- )<br> | اسفندیار منفردزاده (۱۳۱۹ش- )<br> | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۸: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:اسفندیار منفردزاده.jpg|بندانگشتی|اسفندیار منفردزاده]] | |||
آهنگساز ایرانی و سازندۀ موسیقی متن فیلم. بهسبب دوستی دیرینهاش با [[کیمیایی ، مسعود (تهران ۱۳۲۰ش)|کیمیایی]]، نخستین موسیقی متن خود را برای فیلم ''بیگانه بیا'' (۱۳۴۷) ساخت، که چندان اثر شاخصی نبود. اما موسیقی فیلم ''[[قیصر (سینما)|قیصر]]'' (۱۳۴۸)، نام او را بر سر زبانها انداخت و هزاران صفحۀ ۴۵ دور از موسیقی این فیلم تکثیر شد و بهفروش رفت .از امتیاز آثارش تأثیر نمایش بود که برای همراهی با لحظههای فیلم، به ردیفهای موسیقی ایرانی بخشید. موسیقی ''رقاصۀ شهر'' (۱۳۴۹) را درپی موفقیت ''قیصر'' و در همان سبک ساخت. در ''[[رضا موتوری (فیلم)|رضا موتوری]]'' (۱۳۴۹)، از ترانهای با صدایِ [[مهراد، فرهاد (تهران ۱۳۲۲ـ پاریس ۱۳۸۱ ش)|فرهاد مهراد]] در عنوانبندی فیلم استفاده کرد؛ این شیوه تا پیش از آن در سینمای ایران معمول نبود. در فیلمهای ''[[خداحافظ رفیق|خداحافظ رفیق]]'' (۱۳۵۰) و ''[[تنگنا]]'' (۱۳۵۲) همین بدعت را تکرار کرد، و سپس آهنگسازان بسیاری از او پیروی کردند. ملودی گوشنواز ''[[طوقی (فیلم 1349)|طوقی]]'' (۱۳۴۹) نیز، که با [[سنتور]] نواخته میشود، از آثار شنیدنی اوست. دیگر آثارش عبارتاند از ''[[داش آکل (فیلم 1350)|داشآکل]] ''(۱۳۵۰)، با اجرای ارکستری متشکل از چهل نوازنده، ''تپلی ''(۱۳۵۱)، ''نفرین'' (۱۳۵۲)، و ''غزل'' (۱۳۵۵)؛ او کارگردان و آهنگساز دو فیلم کوتاه ''هرگز'' (۱۳۵۲) و ''بهارک'' (۱۳۵۵) نیز است. منفردزاده از ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۳ به آهنگسازی در رادیو ایران پرداخت. پیش از آن مدت کوتاهی در تئاترهای لالهزار [[عود (موسیقی)|عود]] مینواخت. | آهنگساز ایرانی و سازندۀ موسیقی متن فیلم. بهسبب دوستی دیرینهاش با [[کیمیایی ، مسعود (تهران ۱۳۲۰ش)|کیمیایی]]، نخستین موسیقی متن خود را برای فیلم ''بیگانه بیا'' (۱۳۴۷) ساخت، که چندان اثر شاخصی نبود. اما موسیقی فیلم ''[[قیصر (سینما)|قیصر]]'' (۱۳۴۸)، نام او را بر سر زبانها انداخت و هزاران صفحۀ ۴۵ دور از موسیقی این فیلم تکثیر شد و بهفروش رفت .از امتیاز آثارش تأثیر نمایش بود که برای همراهی با لحظههای فیلم، به ردیفهای موسیقی ایرانی بخشید. موسیقی ''رقاصۀ شهر'' (۱۳۴۹) را درپی موفقیت ''قیصر'' و در همان سبک ساخت. در ''[[رضا موتوری (فیلم)|رضا موتوری]]'' (۱۳۴۹)، از ترانهای با صدایِ [[مهراد، فرهاد (تهران ۱۳۲۲ـ پاریس ۱۳۸۱ ش)|فرهاد مهراد]] در عنوانبندی فیلم استفاده کرد؛ این شیوه تا پیش از آن در سینمای ایران معمول نبود. در فیلمهای ''[[خداحافظ رفیق|خداحافظ رفیق]]'' (۱۳۵۰) و ''[[تنگنا]]'' (۱۳۵۲) همین بدعت را تکرار کرد، و سپس آهنگسازان بسیاری از او پیروی کردند. ملودی گوشنواز ''[[طوقی (فیلم 1349)|طوقی]]'' (۱۳۴۹) نیز، که با [[سنتور]] نواخته میشود، از آثار شنیدنی اوست. دیگر آثارش عبارتاند از ''[[داش آکل (فیلم 1350)|داشآکل]] ''(۱۳۵۰)، با اجرای ارکستری متشکل از چهل نوازنده، ''تپلی ''(۱۳۵۱)، ''نفرین'' (۱۳۵۲)، و ''غزل'' (۱۳۵۵)؛ او کارگردان و آهنگساز دو فیلم کوتاه ''هرگز'' (۱۳۵۲) و ''بهارک'' (۱۳۵۵) نیز است. منفردزاده از ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۳ به آهنگسازی در رادیو ایران پرداخت. پیش از آن مدت کوتاهی در تئاترهای لالهزار [[عود (موسیقی)|عود]] مینواخت. | ||