مهیار فیروزبخت: تفاوت میان نسخه‌ها

فیروزبخت از دوران تحصیلات هنرستان با ارکستر فرهنگ و هنر (به رهبرى [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]) همکاری داشته است. او از سال 1353 به استخدام سازمان رادیو و تلویزیون درآمد و در اركسترهاى مختلف آن سازمان با خوانندگانى چون [[گلپایگانی، اکبر|اكبر گلپایگانى]]، جمال وفایى، [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|حسین خواجه‌امیری (ایرج)]]، [[محمودی خوانساری، محمود (تهران ۱۳۱۳ـ۱۳۶۶ش)|محمود محمودى خوانسارى]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|حسین قوامى]] و... همکاری کرد.  

از فعالیت‌های اجرایی بعد از انقلاب فیروزبخت به این موارد می‌توان اشاره کرد: عضو شوارى موسیقى مركز سرود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى (از سال 1362)، بازرس مركز سرود برای نظارت بر شركت‏‌هاى تهیه و تكثیر نوار كاست، مسئول اجرایى شوراى نظارت بر صدور پروانه‌ی نوار کاست مركز سرود و آهنگ‏هاى انقلابى (از سال 1364)، رهبر ارکستر موسیقى سنتى در رادیو و مسئول تولید موسیقى رادیو (1367). او در سال 1368 پس از استعفاء از سمت‏‌هاى اجرایى، همكارى خود را به عنوان نوازنده‌ی كمانچه، ویولن و آهنگ‌ساز با سازمان صدا و سیما ادامه داده است.  

فیروزبخت پس از انقلاب اسلامى نزدیک به 50 سرود و آهنگ انقلابى برای سازمان صدا و سیما تولید کرده. او برای سریال‌های روایت عشق (با همکاری [[احمدعلی راغب]]) و تهران 53 هم موسیقی متن ساخته است. وی با گروه‌‏ها و ارکسترهای مختلف در كشورهاى انگلستان، ایتالیا، نروژ، هلند، پاكستان، افغنستان، بلژیك، چین، مالزى و تایلند اجرا داشته. بیشتر فعالیت مهیار فیروزبخت، طی سه دهه‌ی اخیر، تدریس و آموزش موسیقی و ساز در آموزشگاه شخصی او در كرج بوده است.