باشت، شهرستان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Basht|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=کهگیلویه و بویراحمد|شهرستان=|بخش=بخش مرکزی و بخش بوستان|موقعیت=نواحی جنوبی استان کهگیلویه و بویراحمد|جمعیت=21,690نفر (1395ش)|نوع اقلیم=نواحی کوهستانی: معتدل و نیمهمرطوب؛ مناطق پست (نواحی جنوبی): گرم و خشک|ارتفاع از سطح دریا=763متر|تولیدات و صنایع مهم=غلات و حبوبات و چغندرقند|برخی بناهای مهم=دو گور دوپا؛ پل پریم (پرین)؛ راه باستانی گردنۀ الله اکبر|شهر ها و آبادی های مهم=شهرهای باشت و بوستان}} | |||
باشت، شهرستان (County) Basht | باشت، شهرستان (County) Basht | ||
[[پرونده:2042170704.jpg|بندانگشتی|تقسیمات شهرستان باشت]] | |||
[[پرونده:2042170704- 2.jpg|بندانگشتی|پل بریم]] | |||
واقع در نواحی جنوبی [[کهگیلویه و بویراحمد، استان|استان کهگیلویه و بویراحمد]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش بوستان با مرکزیت اداری [[باشت|شهر باشت]]. براساس سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت این شهرستان 21,690نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 50.5درصد روستانشین و حدود 49.5درصد شهرنشینند. این شهرستان، شامل چهار دهستان به نامهای سراب بیز<ref>Sarab Biz</ref>، بابویی<ref>Babuyi</ref>، تلخاب و کوهمره خامی<ref>Kuh Mareh Khami</ref>، و دو شهر به نام باشت و بوستان (تأسیسِ اسفند 1397ش) میشود. شهرستان باشت از شمال با شهرستان چرام، از غرب و جنوب غربی با [[گچساران، شهرستان|شهرستان گچساران]]، از جنوب با [[ممسنی، شهرستان|شهرستان ممسنی]] [[فارس، استان|استان فارس]] و از شرق با شهرستان رستم استان فارس محدود میشود. پس از ایجاد استان کهگیلویه و بویراحمد در سال 1344ش، بخش باشت به تابعیت [[کهگیلویه، شهرستان|شهرستان کهگیلویه]] درآمد و تا اواسط سال 1369ش جزو شهرستان مذکور بود. در نیمۀ دوم سال 1369ش این بخش با تصویب هیأت دولت به شهرستان گچساران ملحق شد و نهایتاً براساس تصویبنامۀ هیأت دولت در جلسۀ ۱۶ خرداد ۱۳۸۹ش، با انتزاع این بخش از گچساران، به شهرستان ارتقاء یافت. | |||
آبادیهای این شهرستان در دامنههای بخشی از [[زاگرس، کوهستان|رشتهکوه زاگرس]] (موسوم به کوهستان گیلویه) و دشتهای سرسبز بنا شدهاند. متوسط ارتفاع شهرستان از سطح دریا 763متر و آب و هوای آن در نواحی کوهستانی معتدل و نیمهمرطوب و در مناطق پست (نواحی جنوبی) گرم و خشک است. مهمترین رود این شهرستان پریاب (پیرآب) است که به سمت جنوب و شهرستان ممسنی جریان دارد. شغل عمدۀ مردم این شهرستان کشاورزی و دامداری است و پرورش زنبور عسل نیز در آنجا رونق دارد. بیشتر مردم این شهرستان از عشایر لرزبان بابویی (در گویش محلی: باوی) و شیعۀ دوازدهامامیاند. بخشی از مردم این شهرستان از عشایر کوچرو هستند. آب کشاورزی این شهرستان از طریق چشمه، چاه و قناتهای متعدد تأمین میشود. مهمترین محصولات کشاورزی باشت غلات و حبوبات (خاصه گندم و جو) و چغندرقند است. در میان عشایر و روستاییان این شهرستان بافت قالی، گلیم، جاجیم و گبه رونق زیادی دارد. | |||
برخی از آثار تاریخی: «دو گور دوپا» (دو ستون سنگی) مربوط به پیش از اسلام، در هفت کیلومتری شهر باشت و در مسیر جادۀ گچساران به بابامیدان؛ «پل پریم» (پرین) مربوط به پیش از اسلام، در هشت کیلومتری شرق شهر باشت و در نزدیکی روستای چم بلبل، بر روی رودخانۀ تنگ شیو؛ «راه باستانی گردنۀ الله اکبر» از بازماندههای راه شاهی [[هخامنشیان]]، در فاصلۀ ۱۵ کیلومتری شهر باشت، در مسیر جادۀ قدیم باشت به گچساران. | |||
---- | ---- | ||